When changing their minds, people change.

ในช่วงวัยรุ่นเราอาจมีความฝันง่ายๆ ว่าเรียนจบแล้วจะมีครอบครัว มีลูกน่ารัก ๆ แต่เมื่อต้องเจอชีวิตจริงโดยเฉพาะเมื่อเข้าสู่วัยทำงานและได้รับประสบการณ์จริง เช่น การดูแลทารกหลายร้อยคนในที่ทำงาน ก็พบว่าความคิดเรื่องการมีลูกอาจเปลี่ยนไปอย่างมาก การเลี้ยงลูกในยุคนี้ไม่เพียงแต่ต้องมีใจรักและความอดทน แต่ยังต้องคำนึงถึงรายจ่ายที่เพิ่มขึ้นมาก ค่าเลี้ยงดู ค่าเรียน ค่ากิจกรรมต่าง ๆ ที่ทำให้ค่าใช้จ่ายต่อเดือนพุ่งสูงอย่างที่หลายคนคาดไม่ถึง ยิ่งในสถานการณ์เศรษฐกิจที่เงินเดือนมักไม่พอกับรายจ่ายประจำกลับทำให้หลายคนหันมาเก็บเงินสำรองหรือวางแผนการเงินอย่างรัดกุมมากขึ้น นอกจากปัจจัยทางการเงินแล้ว การที่ได้สัมผัสกับทารกจำนวนมากในที่ทำงาน กลับไม่ได้ทำให้หลายคนอยากมีลูกเหมือนในวัยเรียน เพราะรู้สึกถึงความรับผิดชอบและความเหนื่อยหน่ายที่แท้จริงที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังความน่ารัก การมีลูกจึงเป็นเรื่องที่ต้องคิดหนักมากขึ้นเรื่อย ๆ และไม่ใช่ทุกคนจะพร้อมหรืออยากมีลูกตามแบบแผนชีวิตเดิม ๆ อีกต่อไป นอกจากนี้ การมีโอกาสท่องเที่ยว หรือเวลาส่วนตัวที่สามารถใช้ทำกิจกรรมหรือดูแลตัวเอง ก็กลายเป็นปัจจัยสำคัญที่หลายคนเลือกให้ความสำคัญมากกว่าการมีลูก ความคิดที่ว่า "อยากเที่ยว ไม่อยากแชร์เงิน" จึงเป็นสิ่งที่สะท้อนทัศนคติใหม่ๆ ของคนรุ่นใหม่ที่เปลี่ยนแปลงไปพร้อมกับสภาพแวดล้อมและเวลา การเข้าใจและยอมรับว่าความคิดเรื่องการมีลูกเปลี่ยนแปลงตามกาลเวลาและสถานการณ์เศรษฐกิจ จะช่วยให้เรามีมุมมองที่กว้างขึ้นกับตัวเองและผู้อื่น ไม่ว่าจะเลือกทางไหนก็ล้วนมีเหตุผลของแต่ละคน การเปิดใจรับฟังประสบการณ์และความรู้สึกของคนในวัยทำงานที่เปลี่ยนใจเรื่องลูก จะช่วยกำหนดทิศทางการวางแผนชีวิตให้เหมาะสมกับตัวเองมากที่สุด