ในตอนนี้ที่ฉันมีโอกาสได้เห็นการเก็บและชิมผลไม้ในช่วงที่ตากแห้ง รวมถึงการได้สัมผัสกลิ่นหอมของไม้กฤษณาซึ่งถูกนำมาใช้ในผลิตภัณฑ์น้ำหอมและเครื่องหอมอื่น ๆ ความรู้สึกที่ได้จากกลิ่นหอมที่แตกต่างกันของกุ้ยผีและโร่วกุ้ย ซึ่งมีลักษณะเฉพาะ ไม่ว่าจะเป็นความนุ่มนวลของโร่วกุ้ย หรือความเผ็ดร้อนของกุ้ยผี ทำให้เข้าใจว่าธรรมชาติมีเสน่ห์ที่ซ่อนอยู่ในกลิ่นของไม้แต่ละชนิด จากประสบการณ์การได้ลองชิมผลไม้สดๆ ที่ชาวบ้านปลูกไว้เอง ทำให้รู้สึกถึงความอร่อยและสดใหม่ที่ลิ้มรสได้ทันทีโดยไม่ต้องล้าง เพราะพวกเขารับประกันความสะอาดและคุณภาพของผลไม้ นอกจากนี้การได้เรียนรู้วิธีการนำไม้กฤษณาไปใช้งาน เช่นการทำเป็นน้ำมันหอมระเหย หรือแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ต่างๆ ที่เหมาะสำหรับผู้สูงอายุโดยเฉพาะ เป็นเรื่องที่น่าสนใจอย่างยิ่ง การพูดคุยและแลกเปลี่ยนความรู้เกี่ยวกับกลิ่นและวัสดุต่าง ๆ นี้ ทำให้ได้เห็นภาพชีวิตและวัฒนธรรมที่ผูกพันกับธรรมชาติอย่างลึกซึ้ง และสะท้อนถึงการใช้วัสดุดั้งเดิมในชีวิตประจำวันอย่างมีคุณค่า เพราะกลิ่นที่ส่งผ่านนั้นไม่ใช่แค่ความหอม แต่เป็นเรื่องราวและความทรงจำที่ถูกถ่ายทอดผ่านกลิ่นเหล่านั้นอย่างแท้จริง