Morning Dharma 2 Aug 69

ในชีวิตประจำวันที่เร่งรีบ หลายครั้งเรามักรู้สึกว่าเวลาช่างผ่านไปเร็วและไม่สามารถควบคุมได้ ข้อความธรรมะจากสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ที่ว่า “กาลเวลากลืนกินตัวมันเอง กลืนกินสรรพสัตว์ แต่อย่าให้เวลากินเราอย่างเดียว ให้เรารู้จักกินเวลาด้วย” เป็นเหมือนคำเตือนให้เราตระหนักถึงการใช้เวลาอย่างมีคุณค่า จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าการรู้จักใช้เวลากินเวลา คือการจัดลำดับความสำคัญในแต่ละวันและใส่ใจว่าสิ่งที่ทำในเวลานั้นนำมาซึ่งผลดี ไม่ว่าจะเป็นงานที่สร้างประโยชน์ การแบ่งเวลาให้กับการทำความดี หรือแม้แต่การพักผ่อนเพื่อเติมเต็มจิตใจ ซึ่งเสมือนว่าเราได้ย่อยเวลาออกมาเป็นบุญกุศลและความปิติ การนำธรรมะนี้มาใช้ทำให้ผมรู้สึกว่า เวลาที่ผ่านไปไม่ได้เพียงถูกกลืนกินอย่างไร้ประโยชน์ แต่เปลี่ยนเป็นแหล่งพลังงานสำหรับการทำดี การพัฒนาและสร้างความสุขให้ตัวเองและผู้อื่น นอกจากนี้ยังช่วยให้เรามีสติมากขึ้น รับรู้ความหมายของทุกการกระทำและเวลาที่ใช้ไปอย่างแท้จริง ดังนั้นในทุกเช้า ผมจะแบ่งเวลาสักเล็กน้อยในการนึกถึงคำสอนนี้ เพื่อเตือนใจว่าการใช้เวลาอย่างมีคุณค่าเป็นสิ่งสำคัญ การมีสติสัมปชัญญะและตั้งใจทำสิ่งที่มีประโยชน์ จะทำให้เวลาที่เรามีไม่สูญเปล่า แต่กลายเป็นรากฐานของความสุขและความสงบในชีวิตต่อไป