Tales. Because the world is always mean to people who are not perfect.✅🤦♀️📖🧁🍲
📖 Once upon a time, in a land covered with faint gray fog, there was a potter named "Elina." 🤦♀️
Elina was born with the belief that "beauty is the only ticket that will make a lover." She spent her whole life trying to re-mold herself every day. She scrubbed her skin until thin to make it as clear as a glass. She fasted to make her body translucent like a soul. And she always wore a beautiful, flawless ceramic mask because she was afraid that if anyone saw a small crack in her heart, the love she received would collapse.
Lessons from the Moon
One lonely night, Elina sat by the stream, looked at herself in the water and cried, because no matter how beautiful the mask was, she felt cold and empty inside. She looked up and asked the moon:
"Why am I so beautiful but never really feel like I exist?"
The half-concave cleft moon replied in a soft voice:
"Do you see me, Elina? Some nights I'm dented. Some nights I'm dark. My skin is full of craters and dust. I don't even have light in myself. I just reflect the light of the sun."
But that makes him look sad..."Elina whispered.
"Yes, it's sad," the moon admitted, "but it's the truth." "Beauty without blemish is beauty without breath," the moon continued. "He who loves you because of the mask will love only the shadow, but he who loves you because of the crack will love the self."
✌️🍓 power from falling apart. 🖤
Elina decided to take off that ceramic mask, and throw it in a stream, the sound of the mask hitting the rock shattering, she saw her own true face in the shadows - dark circles under her eyes from sleep deprivation, a smile that wasn't the best, and an eye full of longing.
She began to set out as an ordinary woman who was not perfect. She began to have a delicious meal and began to laugh until she saw the wrinkles in the corner of her mouth. The sadness remained...
❌ because the world is always mean to people who are not perfect. ✅
Loneliness is still there...Because not everyone understands the beauty of cracks.
But this time it has "power."
The power caused by her no longer having to "try" to be someone else. When she walks anywhere, people don't look at her because she's as beautiful as a statue, but look because she has a "warm light" radiating out, a light that says, "I'm in pain, I have a blemish, and that's what makes me gorgeous."
[Compendium of Tales]
Elina finally learned:
True beauty is not having a wrinkle-free face, but it is "the courage to be yourself in a world trying to tell us to be others."
# Tales # Always encourage yourself # Don't stop being beautiful # Be yourself
นิทานเรื่องนี้สะท้อนให้เห็นถึงประเด็นที่สำคัญของชีวิตในโลกที่มักมีความคาดหวังสูงต่อความสมบูรณ์แบบและภาพลักษณ์ภายนอก หลายคนในชีวิตจริงต้องเจอกับความรู้สึกว่าตัวเองไม่ดีพอ หรือจำเป็นต้องปกปิดสิ่งที่เป็นรอยร้าวภายในเพื่อให้ได้รับการยอมรับและความรักจากผู้อื่น การเผชิญหน้ากับความไม่สมบูรณ์แบบและยอมรับตัวเองอย่างแท้จริงจึงเป็นเส้นทางที่ท้าทายแต่เต็มไปด้วยพลัง จากประสบการณ์ส่วนตัว การได้เรียนรู้ที่จะรักและยอมรับตัวเอง แม้ในวันที่เรารู้สึกอ่อนแอหรือไม่สมบูรณ์แบบนั้น ทำให้เกิดความสุขใจที่ลึกซึ้งกว่าการพยายามเป็นคนอื่นหรือแสร้งว่าตัวเองสมบูรณ์แบบ เช่นเดียวกับเอลิน่า การถอดหน้ากากและแสดงตัวตนอย่างแท้จริง ช่วยสร้างความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับคนรอบข้าง เพราะคนที่รักเราเพราะรอยร้าวและความจริงใจ จะเห็นถึงความงดงามในแบบที่ไม่มีใครมองเห็น นอกจากนี้ นิทานยังใช้ภาพของดวงจันทร์ที่ไม่สมบูรณ์แบบแต่ยังคงเปล่งแสงสะท้อนความงามในแบบของตัวเอง เป็นการย้ำเตือนว่าเราทุกคนแตกต่างและมีรอยขรุขระซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความงามนั้นเอง แล้วเราจะพบว่าโลกนี้ไม่ได้ใจร้ายอย่างที่คิด หากเราเลือกที่จะไม่ซ่อนเร้นตัวเองและกล้าแสดงความเป็นจริงอย่างที่เป็น นี้คือบทเรียนสำคัญที่ทำให้ทุกคนสามารถเริ่มต้นรักตัวเองและมีความสุขอย่างแท้จริงในทุกๆ วัน
