การแก้ไขกฎหมายอาญาของสิงคโปร์ที่ออกมาตราการเฆี่ยนตีผู้ที่เกี่ยวข้องกับสแกมเมอร์ถือเป็นมาตรการแบบเด็ดขาดที่แสดงให้เห็นถึงความจริงจังในการรับมือกับปัญหาอาชญากรรมไซเบอร์ที่เพิ่มมากขึ้นในประเทศ ระบบการลงโทษแบบเฆี่ยนตีนี้มีการกำหนดจำนวนครั้งที่แตกต่างกันตามความรุนแรงของความผิด ตั้งแต่ 6 ถึง 34 ครั้ง เพื่อให้โทษเหมาะสมกับความผิดที่เกิดขึ้น โดยในปัจจุบันนี้ สิงคโปร์ใช้โทษเฆี่ยนตีในการลงโทษคดีรุนแรงอื่นๆ เช่น คดีปล้นทรัพย์และอาชญากรรมทางเพศ และโทษนี้จะบังคับใช้เพียงผู้ชายที่อายุต่ำกว่า 50 ปีเท่านั้น ในปี 2567 สิงคโปร์รายงานว่ามีคดีสแกมเมอร์และหลอกลวงออนไลน์มากกว่า 51,000 คดี ทำให้เกิดความเสียหายทางด้านการเงินอย่างน้อย 840 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นถึง 70% เมื่อเทียบกับปีที่ผ่านมา การเพิ่มมาตรการทางกฎหมายแบบเข้มงวดเช่นนี้จึงเป็นความพยายามที่ต้องทำเพื่อควบคุมสถานการณ์ และลดความสูญเสียที่เกิดขึ้นต่อสังคมและเศรษฐกิจ นอกจากนี้ ยังมีบทลงโทษสำหรับผู้สนับสนุนอาชญากรรมออนไลน์ที่ให้บริการซิมการ์ดและบัญชีธนาคารเพื่ออำนวยความสะดวกในการหลอกลวง ถือเป็นการป้องกันตั้งแต่ต้นทางของเครือข่ายสแกมเมอร์ การใช้โทษเฆี่ยนตีในยุคดิจิทัลอาจเป็นเรื่องที่หลากหลายสังคมตะวันตกมองว่ารุนแรง แต่ในสิงคโปร์ซึ่งมีบริบทและวัฒนธรรมทางกฎหมายเฉพาะ โทษทางกายภาพนี้ยังเป็นเครื่องมือสำคัญในการรักษาความปลอดภัยและความสงบเรียบร้อยในสังคม ดังนั้น การออกกฎหมายนี้จึงสะท้อนแนวทางที่รัฐบาลสิงคโปร์มุ่งเน้นในการใช้โทษที่เข้มงวดและตรงจุด เพื่อปราบปรามอาชญากรรมออนไลน์ รวมทั้งปกป้องประชาชนจากความเสียหายทางการเงินและสังคม และสร้างความมั่นใจในระบบความยุติธรรมที่เข้มแข็งสำหรับทุกคนในประเทศ