จากประสบการณ์ตรงของผู้เขียนที่เคยเผชิญกับอาการซึมเศร้าและต้องเข้ารับการรักษาจริงในโรงพยาบาล บอกเลยว่าช่วงเวลานั้นเป็นช่วงที่ท้าทายและทรมานมาก การกินยาและการบำบัดเป็นสิ่งจำเป็น แต่สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าคือกำลังใจจากครอบครัวและเพื่อนฝูงที่ช่วยพยุงให้ผ่านช่วงเวลาที่มืดมนที่สุดมาได้ ในระหว่างที่เรียนและฝึกงาน แม้จะต้องเผชิญกับความเครียดและความกดดันมากมาย แต่การได้ลงมือทำสิ่งที่ชอบ เช่น การขายของทำมือ (HOMEMADE) หรือการรับงาน PC ชงชิม ช่วยให้ได้ฝึกฝนทักษะและเพิ่มรายได้ อีกทั้งยังช่วยเป็นการผ่อนคลายความเครียดไปในตัว ช่วงเวลาที่รู้สึกเบลอๆ ซึมๆ บางครั้งต้องพักจากการเรียนไปก่อน แต่การไม่ท้อและมีจุดมุ่งหมายชัดเจนด้านการศึกษาก็ช่วยให้กลับมาโฟกัสได้อีกครั้ง นอกจากนี้การเข้าร่วมกิจกรรมสโมสรนักศึกษาหรือเป็นหัวหน้าห้องยังช่วยฝึกทักษะการบริหารและสร้างความมั่นใจในตัวเอง การเดินทางไปเที่ยวคนเดียว (lonetrip) หรือทำกิจกรรมกลางแจ้ง เช่น ไปกางเต็นท์ ล่องแก่ง เป็นการเปิดโลกใหม่ให้จิตใจผ่อนคลาย ลดความเครียด และเป็นแรงบันดาลใจที่ดีมากๆ สิ่งที่อยากฝากผู้อ่านคือ ไม่ว่าตอนนี้คุณจะเผชิญกับความลำบากอะไร อย่าท้อแท้และอย่ายอมแพ้ เพราะทุกปัญหามีทางออก และการที่เราได้เรียนรู้ที่จะยอมรับตัวเอง พร้อมกับมีคนที่รักและเข้าใจ จะช่วยให้เราเดินต่อไปได้อย่างเข้มแข็ง ชีวิตอาจมีมุมที่ยากลำบาก แต่ทุกประสบการณ์ล้วนสอนให้เราเติบโตอย่างแท้จริง