จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเชื่อว่าการให้เด็กทำงานบ้านเป็นการสร้างทักษะชีวิตที่สำคัญมากกว่าการปล่อยให้เล่นมือถือเพียงอย่างเดียว เด็กที่ได้รับมอบหมายงานบ้านจะได้ฝึกตั้งแต่ความรับผิดชอบ เช่น การเก็บที่นอนและล้างจาน ไปจนถึงการแก้ไขปัญหาเล็กๆ น้อยๆ ในการจัดห้อง ซึ่งเป็นเหมือนการฝึกสมองอย่างต่อเนื่อง เด็กกลุ่มนี้จะเข้าใจคุณค่าของเงินมากขึ้น เพราะมักเรียนรู้ที่จะออมและใช้จ่ายอย่างมีเหตุผล ต่างจากเด็กที่ติดจอซึ่งอาจพัฒนาแต่เพียงทักษะทางเทคโนโลยีโดยไม่มีความรับผิดชอบประกอบกัน ที่น่าสนใจคือ การทำงานบ้านยังช่วยฝึกวินัยอย่างไม่รู้ตัว เมื่อเด็กได้เผชิญกับความล้มเหลวหรือความผิดพลาดจากงานที่ทำ พวกเขาจะเรียนรู้ที่จะแก้ไขและไม่ยอมแพ้ ซึ่งเป็นพื้นฐานสำคัญของความสำเร็จในชีวิตจริง อย่างไรก็ตาม การใช้มือถือหรือเทคโนโลยีก็มีบทบาทที่ดีถ้าใช้เพื่อการเรียนรู้ เช่น การเรียนภาษาหรือเทคโนโลยีใหม่ๆ แต่คำถามที่สำคัญคือเด็กใช้มือถือเพื่อเสพข่าวสารรึเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์มากแค่ไหน ท้ายที่สุด การเลี้ยงลูกเชิงบวกด้วยการให้เด็กมีส่วนร่วมในงานบ้านและเทคโนโลยีอย่างเหมาะสม จะช่วยให้เด็กเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีโอกาสและพร้อมรับมือโลกในอนาคตได้ดีกว่าแน่นอน