ถ้าใครกำลังหา “พระจมน้ำลำพูน” หรือ “วัดบ้านเก่าจมน้ำ” แนะนำให้เช็กช่วงน้ำลดก่อนจริงๆ เพราะที่นี่เป็นภาพที่ไม่ได้เห็นกันบ่อย—บางปีแทบไม่โผล่ให้เห็นชัดๆ เลย พอจังหวะน้ำลง วัดเก่ากลางน้ำจะค่อยๆ เผยซุ้มประตูอิฐโบราณ เจดีย์สีขาว และที่สะดุดตามากคือ “พระพุทธรูปสีทอง” ที่โผล่พ้นน้ำ อยู่ใต้ซุ้มประตูเก่าๆ เป็นมุมที่ดูขลังและถ่ายรูปออกมาสวยแบบไม่ต้องแต่งเยอะ สิ่งที่ควรรู้ก่อนไป (จากทริปที่เราไป) 1) เวลาไปให้สวย: ช่วงเช้าตรู่หรือใกล้เย็น แสงจะนุ่มและสะท้อนผิวน้ำเป็นสีส้มๆ เห็นเงาภูเขาไกลๆ ฟีลสงบมาก ถ้าไปกลางวันแดดจัด ภาพจะคอนทราสต์แรงและร้อนกว่า 2) วิธีชมวัดจมน้ำให้ได้ใกล้: แนะนำ “ล่องเรือ” จะเห็นรายละเอียดชัดกว่ามองจากฝั่ง ทั้งต้นไม้ใหญ่ที่แช่น้ำ (มีต้นฉำฉาขนาดใหญ่มาก) และมุมพระจมน้ำที่อยู่กลางน้ำจริงๆ นั่งหัวเรือจะได้มุมมองกว้างๆ เห็นผืนน้ำกับภูเขาเป็นฉากหลัง เหมาะกับสายถ่ายรูปสุดๆ 3) ควรเตรียมอะไรไปบ้าง - หมวก/กันแดด และเสื้อคลุมบางๆ (บนเรือลมแรงแต่แดดก็แรง) - รองเท้าที่ไม่ลื่น เผื่อมีจุดให้ลงเดิน/ขึ้นลงเรือ - ถุงกันน้ำหรือซองกันน้ำให้มือถือ/กล้อง (กันน้ำกระเด็น) - ถ้าอยากถ่าย “พระพุทธรูปสีทองโผล่พ้นน้ำ” ให้ชัด แนะนำเลนส์ซูมหรือโหมดซูมของมือถือ และเช็ดเลนส์บ่อยๆ 4) มารยาทและความปลอดภัย - ไม่ควรลงไปยืนในจุดตื้นใกล้องค์พระหรือโบราณสถาน เพราะพื้นลื่นและเสี่ยงกระทบพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ - ใส่ชูชีพตามที่เรือกำหนด และนั่งนิ่งๆ ตอนเรือเลี้ยว 5) ทำให้ทริปคุ้มขึ้น หลายคนไปแล้วจะจัดเป็นทริปวันเดียว/ค้างคืน เพราะแถวนี้ยังมีจุดแวะที่ดีมาก เช่น โรงเรียนเรือนแพ (เราแนะนำให้เตรียมของใช้จำเป็น/ขนมไปแบ่งปันแบบพอดีๆ) แล้วปิดท้ายด้วย “น้ำตกก้อหลวง” น้ำสีมรกตในอุทยานแห่งชาติแม่ปิง สวยคนละฟีลกับวัดจมน้ำเลย—ได้ทั้งความขลังและธรรมชาติครบ ถ้าจะไปตามรอย แนะนำให้ตัดสินใจเร็วหน่อยในช่วงที่กระแสน้ำลด เพราะระดับน้ำเปลี่ยนไวมาก บางอาทิตย์ที่เห็นซุ้มประตูอิฐกับองค์พระชัดๆ แต่อีกไม่นานอาจกลับจมลงไปอีกแล้ว