The hardest game to play???
Because real life doesn't have a handicap like in the game, real life is the hardest to play.
ผมได้ลองเปรียบเทียบชีวิตจริงกับเกมประเภทต่าง ๆ และพบว่าจริง ๆ แล้วเหตุผลที่ทำให้ชีวิตเป็นเกมที่เล่นยากมาก เพราะชีวิตขาดความสมดุลและความยุติธรรมอย่างที่เกมส่วนใหญ่ตั้งใจออกแบบไว้ ในเกมทั่วไปเราจะเห็นว่าแต่ละฝ่ายมีโอกาสที่ใกล้เคียงกัน มีการจัดสรรทรัพยากรอย่างเป็นระเบียบ และมีกติกาที่ชัดเจน ทำให้ผู้เล่นสามารถวางแผนกลยุทธ์และแก้ไขสถานการณ์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่ชีวิตจริงกลับต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง ในชีวิตจริงบางฝ่ายอาจได้เปรียบมากกว่าด้วยทรัพยากรหรือกำลังคน และโอกาสเหล่านี้ไม่ได้ถูกแจกจ่ายอย่างยุติธรรมเหมือนในเกม นอกจากนี้เหตุการณ์ในชีวิตจริงมักไม่มีความสดใสหรือตื่นเต้นเหมือนเกม บางครั้งความขัดแย้งเกิดขึ้นในลักษณะของการรอคอยหรือล้อมปิดในระยะเวลานาน ไม่มีการต่อสู้ที่ดุเดือดหรือวางแผนยุทธศาสตร์ที่น่าสนุก อีกทั้งรายละเอียดเล็ก ๆ เช่นการเติมน้ำมันหรือการซ่อมอุปกรณ์ที่เกิดในชีวิตจริง ก็สามารถทำลายความสนุกและทำให้รู้สึกน่าเบื่อ ต่างจากเกมที่มักตัดทอนหรือจำลองให้ง่ายต่อการเล่น ทำให้ผู้เล่นสามารถสนุกไปกับการวางแผนและความท้าทาย โดยไม่ถูกกฎเกณฑ์ซับซ้อนมาหยุดช่วงเวลา สิ่งนี้ชี้ให้เห็นว่าในการออกแบบเกม ความสมจริงไม่จำเป็นต้องมาเป็นอันดับหนึ่งเสมอไป แต่ควรเน้นที่การทำให้เกมสนุกและส่งเสริมการทดลองแนวคิดใหม่ ๆ เหมือนกับที่นักพัฒนาเกมมักแนะนำให้เริ่มจากกลไกการเล่นที่แข็งแกร่งก่อน แล้วค่อยใส่ธีมและรายละเอียดสมจริงเข้าไปภายหลัง ซึ่งแตกต่างจากชีวิตจริงที่เต็มไปด้วยความไม่แน่นอนและความซับซ้อนที่มากเกินไป จากประสบการณ์ตรงนี้ ผมคิดว่าเกมจึงเป็นพื้นที่หนึ่งที่ช่วยให้เราได้ฝึกฝนการแก้ปัญหาและวางกลยุทธ์ในโลกที่สมมติขึ้น แต่ชีวิตจริงนั้นต้องใช้ความอดทนและความยืดหยุ่นอย่างมาก เพราะไม่มีแต้มต่อหรือกติกาที่ชัดเจนมากนัก และนี่เองที่ทำให้ชีวิตเป็นเกมที่ยากที่สุดและท้าทายที่สุดสำหรับทุกคน
