สัมภาษณ์v4
เขาชื่อ อาอวี้ อายุ 32 ปี
ภูมิลำเนาเดิม เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน ประเทศจีน
ระยะเวลาที่เขาอาศัยในไทย เขาเล่าว่า ปัจจุบันอาศัยและทำงานอยู่ที่ประเทศไทยเป็นเวลา 4 ปี แล้ว และแรงบันดาลใจในการมาทำงานของเขาคือ ปัจจัยสำคัญที่ทำให้เขาตัดสินใจก้าวออกจากคอมฟอร์ตโซนมาทำงานที่ประเทศไทย มาจากความชอบส่วนตัวในบรรยากาศ วัฒนธรรมที่อบอุ่น และความเป็นมิตรของผู้คน รวมถึงมองเห็นโอกาสทางธุรกิจและ การเติบโตในสายงานด้านการท่องเที่ยวและการประสานงานระหว่างไทย-จีนที่กำลังขยายตัวอย่างต่อเนื่อง
ปัจจุบันเขาทำงานเกี่ยวกับ ธุรกิจบริการด้านการท่องเที่ยวและการจัดการอีเวนต์สำหรับนักท่องเที่ยวชาวจีน
หน้าที่ในที่ทำงานของเขาคือ รับผิดชอบในการวางแผนกลยุทธ์การตลาด ประสานงานกับพาร์ทเนอร์ในประเทศไทย และดูแลบริหารทีมงานบริการลูกค้าเพื่อให้มั่นใจว่านักท่องเที่ยวได้รับประสบการณ์ที่ดีที่สุด
ความคิดเห็นต่อประเทศไทย เขามองว่าประเทศไทยเป็นประเทศที่มีเสน่ห์เฉพาะตัว เต็มไปด้วยสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติและวัฒนธรรมที่งดงาม อาหารอร่อย และมีค่าครองชีพที่สมเหตุสมผล
ความรู้สึกเมื่อมาทำงานที่ประเทศไทย เขาบอกว่า รู้สึกตื่นเต้น ท้าทาย และมีความสุขที่ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ทุกวัน สภาพแวดล้อมการทำงานช่วย ให้เขาได้พัฒนาศักยภาพของตนเองอย่างเต็มที่
สำหรับด้านเศรษฐกิจในประเทศจีนช่วงที่ผ่านมามีส่วนผลักดันทางอ้อม การแข่งขันในตลาดแรงงานที่สูงประกอบกับค่าครองชีพที่เพิ่มขึ้นในเมืองใหญ่ ทำให้โอกาสการเติบโตในต่างประเทศอย่างประเทศไทยเปิดกว้างและคุ้มค่าแก่การลงทุนลงแรงมากกว่า
การปรับตัวในฐานะชาวต่างชาติของเขาคือ
เขาเรียนรู้ที่จะเข้าใจและเคารพวิถีชีวิตแบบไทย เช่น การไหว้ การยิ้มสยาม และความยืดหยุ่นในการใช้ชีวิต เขาได้เริ่มต้นจากการใช้ภาษาอังกฤษและภาษาจีน ก่อนจะฝึกฝนพูดภาษาไทยในชีวิตประจำวันจนสามารถสื่อสารและซื้อของได้อย่างคล่องแคล่ว และเขายังได้ศึกษาและปฏิบัติตามกฎหมายไทยอย่างเคร่งครัด ทั้งเรื่องวีซ่า ใบอนุญาตทำงาน และกฎระเบียบข้อบังคับต่างๆ
ความรู้สึกเมื่อต้องจากบ้านมาทำงานต่างแดน
เขาบอกว่า การมาทำงานไกลบ้านทำให้บางครั้งต้องเผชิญกับช่วงเวลาที่ยากลำบาก เขาบอกว่า บางทีเขาก็คิดถึงบ้านและครอบครัว ในช่วงเทศกาลสำคัญหรือวันหยุดยาวที่ไม่ได้กลับไปทานอาหารร่วมกับพ่อแม่ จะรู้สึกเหงาและคิดถึงบรรยากาศอบอุ่นที่บ้านเกิดมากเป็นพิเศษ มีบางวันที่งานหนักจนล้นมือ ต้องแก้ปัญหาหน้างานตลอดเวลา ทำให้พอกลับถึงห้องพักแล้วรู้สึกหมดแรงและเหนื่อยล้าสะสม หรือเมื่อเจออุปสรรคเรื่องการสื่อสารหรือปัญหาทางธุรกิจที่ไม่เป็นไปตามคาด ก็มีช่วงเวลาที่รู้สึกท้อและตั้งคำถามกับตัวเองว่ามาทำอะไรที่นี่ ถึงแม้เขาจะมีวันที่ยากลำบาก แต่เมื่อเขาผ่านพ้นอุปสรรคไปได้และเห็นผลงานของตัวเองประสบความสำเร็จ ก็เกิดความรู้สึกภาคภูมิใจที่กล้าตัดสินใจเดินตามความฝัน และมองไปข้างหน้าด้วยความหวัง มั่นใจว่าประสบการณ์และการเรียนรู้ในประเทศไทยจะช่วยปูทางอนาคตที่มั่นคงให้กับชีวิตของเขาต่อไป
1. เหตุใดจึงเป็นคนต่างด้าว
สถานะของบุคคล (Personal State): คือสถานะทางกฎหมายที่กำหนดขึ้นเพื่อรับรองการมีตัวตน และความสามารถในการใช้สิทธิ หน้าที่ และความสามารถในการกระทำการต่างๆ ของบุคคลนั้นๆ เช่น สัญชาติ สิทธิในการทำนิติกรรม สถานะครอบครัว สิทธิด้านอาชีพ
เขาเดินทางเข้ามาอาศัยและทำงานในประเทศไทยโดยยังคงถือสัญชาติจีน (หรือสัญชาติดั้งเดิมของตน) และไม่ได้รับสัญชาติไทย เพียงแต่เข้ามาพักและประกอบอาชีพโดยใช้สถานะคนต่างชาติภายใต้กฎหมายคนเข้าเมือง
2. อธิบายภูมิลำเนามิติกฎหมายในทางมหาชนและเอกชน
ภูมิลำเนาในทางมหาชน:
ใช้ในการพิจารณาการใช้อำนาจของรัฐการควบคุมและอนุญาตด้านการเข้าเมือง การกำหนดประเภทวีซ่า การประกอบอาชีพและการทำงาน โดยควบคุมอนุญาตการทำงานและกำหนดโควตาแรงงานต่างด้าว ด้านความมั่นคงของรัฐ ห้ามมิให้ต่างด้าวมีส่วนร่วมทางการเมือง
เขาเข้ามาอาศัยและประกอบอาชีพอยู่ในประเทศไทยโดยมีการขอวีซ่าอย่างถูกต้องและต่อวีซ่าตามกฎหมายกำหนด ทำให้ประเทศไทยเป็นภูมิลำเนาทางกฎหมายมหาชน เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่รัฐได้ใช้อำนาจในการควบคุมและปกครองตามกฎหมายการเข้าเมืองและกฎหมายอื่นๆ ของประเทศไทย
ภูมิลำเนาในทางเอกชน:
ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ป.พ.พ.) มาตรา 37 บทบัญญัติที่ใช้กำหนดภูมิลำเนาของบุคคลธรรมดา ได้แก่ ถิ่นอันบุคคลนั้นมีสถานที่แหล่งสำคัญ
เนื่องจากเขาได้พักอาศัยและประกอบอาชีพในประเทศไทย จึงถือได้ว่ามีภูมิลำเนาตามกฎหมายเอกชนอยู่ในประเทศไทย เพราะประเทศไทยเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยและการดำรงชีวิตในปัจจุบัน
3. เชื่อมโยงกับหลักอำนาจธิปไตย
หลักอำนา จธิปไตย (Sovereignty): เป็นหลักการที่รัฐมีอำนาจสูงสุดในการปกครอง กำหนดสถานะ ควบคุมการเข้า-ออก และจำกัดสิทธิของบุคคลที่ไม่มีสัญชาติภายในดินแดนตนเอง โดยรัฐมีสิทธิชอบธรรมในการกำหนดเงื่อนไขการอยู่อาศัยและการทำงานเพื่อรักษาความมั่นคง
อำนาจในการกำหนดสถานะและสัญชาติ: เช่น การกำหนดหลักเกณฑ์รวมถึงการอนุญาตให้คนต่างด้าวเข้ามามีถิ่นที่อยู่
อำนาจในการควบคุมการเข้า-ออกเมือง: เช่น กำหนดประเภทการตรวจตรา (Visa) ระยะเวลาการพำนัก และการขออนุญาตทำงาน
ข้อจำกัดด้านสิทธิและเสรีภาพ: เช่น สิทธิในการประกอบอาชีพ ซึ่งกฎหมายอาจสงวนอาชีพบางประเภทไว้ให้คนในชาติเท่านั้น
การที่เขาสามารถอาศัยและทำงานอยู่ในประเทศไทยได้นั้น เป็นเพราะได้รับอนุญาตจากรัฐตามกฎหมายคนเข้าเมือง ซึ่งสะท้อนถึงการใช้อำนาจธิปไตยของประเทศไทยเหนือบุคคลที่อยู่ในดินแดนของตนอย่างแท้จริง
การใช้ชีวิตและทำงานในต่างประเทศโดยเฉพาะในฐานะชาวต่างชาติอย่างอาอวี้นั้น ผมคิดว่านอกจากการเปิดใจยอมรับวัฒนธรรมและการเรียนรู้ภาษาใหม่ๆ แล้ว การสร้างเครือข่ายสังคมก็เป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยให้เรารู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนได้อย่างรวดเร็ว จากการสัมผัสประสบการณ์ ผมพบว่าการเข้าใจธรรมเนียมวัฒนธรรมไทย เช่น การไหว้ การยิ้มสยาม รวมถึงความเคารพในกฎหมายและข้อกำหนดเรื่องวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน สามารถช่วยให้การปรับตัวในชีวิตประจำวันและการทำงานราบรื่นขึ้นมาก งานด้านการบริการและจัดการท่องเที่ยวสำหรับนักท่องเที่ยวชาวจีนที่อาอวี้ทำมีความหมายลึกซึ้งอย่างยิ่งในยุคนี้ เนื่องจากตลาดท่องเที่ยวไทย-จีนกำลังเติบโตอย่างรวดเร็ว ทำให้เขาไม่เพียงแต่มีโอกาสได้พัฒนาทักษะการตลาดและการบริหารทีมงานเท่านั้น แต่ยังมีส่วนช่วยเชื่อมความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมและการค้าระหว่างสองประเทศด้วย อย่างไรก็ตาม ชีวิตต่างแดนก็มาพร้อมความท้าทาย โดยเฉพาะเรื่องของความเหงาเมื่อห่างไกลบ้านพบครอบครัวในช่วงเทศกาล อีกทั้งการแก้ไขปัญหางานเฉพาะหน้าเป็นสิ่งที่ทดสอบความอดทนและทักษะการสื่อสารอย่างแท้จริง สิ่งเหล่านี้ล้วนแต่ช่วยเสริมสร้างทักษะและประสบการณ์ชีวิตที่ไม่มีในประเทศบ้านเกิด ผมคิดว่าประสบการณ์แบบนี้สะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของการมีความมุ่งมั่นและความอดทน พร้อมกับการเปิดรับวัฒนธรรมใหม่อย่างจริงใจ ที่จะช่วยให้ชาวต่างชาติอย่างอาอวี้ประสบความสำเร็จและมีชีวิตที่มั่นคงในต่างแดนต่อไป
