The older we live for everyone, the more we forget to live for ourselves. 🤍

ชีวิตคนเราเมื่อโตขึ้นมักจะเจอกับความเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง จากที่เคยใช้ชีวิตเพื่อตัวเองอย่างเต็มที่ กลายเป็นต้องดูแลคนอื่น รับผิดชอบหน้าที่ต่าง ๆ ซึ่งทำให้รู้สึกเหมือนกับว่าชีวิตไม่ได้พักผ่อนเลยแม้แต่น้อย ประสบการณ์ส่วนตัวที่อยากแบ่งปัน คือช่วงหนึ่งในชีวิตที่ผมเองก็เผลอไปใช้ชีวิตแบบนั้น จนลืมไปว่า ‘ตัวเอง’ ต้องการอะไร บางวันรู้สึกหมดไฟ เหนื่อยจนไม่รู้จะเริ่มต้นใหม่อย่างไร แต่สิ่งที่ช่วยให้กลับมาพบความสุขได้คือการหาช่วงเวลาสั้น ๆ เพื่อทำสิ่งที่รัก ไม่ว่าจะเป็นการเดินเล่น อ่านหนังสือ หรือแค่หยุดพักจากหน้าที่ทุกอย่าง แม้จะเป็นเวลาสั้น ๆ แต่มันทำให้ใจเราเบาและได้เตือนตัวเองว่า ชีวิตนี้ยังมีความสุขเล็ก ๆ ที่รอเราไปสัมผัส อีกเรื่องที่สำคัญคือการตั้งคำถามกับตัวเองบ่อย ๆ ว่า สิ่งที่กำลังทำอยู่นี้จะนำไปสู่ความสุขจริง ๆ หรือเปล่า การดูแลคนอื่นเป็นสิ่งที่ดีและสำคัญ แต่ก็ไม่ควรละเลยตัวเอง เพราะหากเราไม่แข็งแรงทั้งกายและใจ ก็ยากที่จะดูแลใครได้อย่างเต็มที่ สุดท้ายอยากให้ลองถามตัวเองดูว่า สิ่งที่คิดถึงมากที่สุดในตอนนี้คืออะไร เวลาพักผ่อน ความสบายใจ หรือความสุขใจแบบง่าย ๆ ที่เคยมีอยู่ในอดีต ลองให้เวลาตัวเองได้คิด ได้รู้สึกอย่างจริงจัง แล้วหาวิธีคืนความสุขนั้นมาอีกครั้ง เพราะชีวิตไม่ได้มีแค่หน้าที่และความรับผิดชอบ แต่ยังมีช่วงเวลาที่สวยงามที่เกิดขึ้นเพื่อตัวเราเองเหมือนเดิมเสมอ