ในชีวิตของเราทุกคนมักมีช่วงเวลาวัยเด็กที่เต็มไปด้วยความสุขและความสดใสที่น่าจดจำ สำหรับผู้ที่เคยเป็นนางรํา ความทรงจำในวันนั้นยิ่งมีความหมายมากขึ้น เพราะนอกจากจะเป็นการแสดงศิลปวัฒนธรรมไทยแล้ว ยังเป็นแหล่งรวมความรักและความอบอุ่นจากครอบครัวและเพื่อนๆด้วย ผมเองเคยผ่านช่วงเวลานั้นมา พบว่าการได้ใส่ชุดนางร่ําทำให้รู้สึกมีความสุขและภาคภูมิใจในตัวเอง ทุกครั้งที่เต้นรําเหมือนได้หลุดเข้าไปในโลกที่เต็มไปด้วยความฝันและความสุข แต่พอโตขึ้นก็เริ่มเข้าใจว่าเวลานั้นล่วงเลยไปแล้ว ความสดใสนั้นเหมือนจะหายไป แต่ความทรงจำดีๆเหล่านั้นยังคงอยู่ในใจ ทำให้รู้สึกอบอุ่นและเป็นแรงบันดาลใจในการใช้ชีวิต ถ้าใครรู้สึกว่าตัวเองกำลังสูญเสียความสดใสในชีวิต แนะนำให้ลองนึกถึงช่วงเวลาวัยเด็ก หรืองานอดิเรกที่เคยรัก อาจช่วยให้ใจกลับมามีพลังและความสุขอีกครั้ง เพราะบางครั้งความสุขที่แท้จริงอยู่ในความทรงจำและสิ่งเล็กๆที่เราผ่านมาแล้วตลอดชีวิตนี่เอง