ในช่วงปี 2013 ได้มีสัญญาณเตือนเกี่ยวกับวิกฤตการณ์ที่คาดว่าจะเกิดขึ้นในระดับโลก ซึ่งเหตุการณ์นี้ไม่น้อยหน้าและมีผลกระทบร้ายแรงต่อหลายภาคส่วนทั่วโลก ไม่ว่าจะเป็นประเทศสหรัฐอเมริกา ยุโรป หรือเอเชีย โดยเฉพาะด้านเศรษฐกิจและตลาดแรงงาน หนึ่งในปัจจัยสำคัญที่เพิ่มแรงกดดันในวิกฤตการณ์นี้คือเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) ซึ่งมีบทบาทมากขึ้นในกระบวนการทำงานต่าง ๆ ส่งผลให้แรงงานมนุษย์ถูกแทนที่หรือสูญเสียโอกาสในการทำงานมากขึ้น AI ไม่เพียงแต่ส่งผลกระทบต่อการจ้างงานเท่านั้น แต่ยังมีผลกระทบโดยตรงต่อภาคอสังหาริมทรัพย์โดยเฉพาะอาคารสำนักงานและที่อยู่อาศัย เนื่องจากความต้องการใช้พื้นที่ทำงานลดลงอย่างฉับพลัน อสังหาริมทรัพย์สำนักงานที่เคยมีค่ามีมูลค่าถูกทำลาย เมื่อธุรกิจและองค์กรต่าง ๆ หันมาใช้เทคโนโลยีดิจิทัลและการทำงานแบบระยะไกล (remote work) อย่างกว้างขวาง ความต้องการพื้นที่สำหรับสำนักงานลดลงอย่างเห็นได้ชัด ส่งผลให้อสังหาริมทรัพย์กลุ่มนี้ประสบปัญหาลดลงของราคาและค่าเช่า ในขณะเดียวกัน ที่อยู่อาศัยก็ได้รับผลกระทบเช่นกัน เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างเศรษฐกิจและตลาดแรงงานที่ส่งผลต่อรายได้ของผู้คน ทำให้ปริมาณความต้องการที่อยู่อาศัยตกต่ำ หรือการเปลี่ยนแปลงรูปแบบความต้องการพื้นที่ที่อยู่อาศัยภายในเมืองต่าง ๆ เรื่องนี้เป็นการเตือนถึงความเสี่ยงและความเปลี่ยนแปลงที่โลกต้องเผชิญในยุคที่เทคโนโลยีก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว รวมถึงความจำเป็นที่ภาครัฐและภาคธุรกิจต้องร่วมมือกันเพื่อปรับตัว รับมือผลกระทบ และวางแผนพัฒนาเศรษฐกิจและอสังหาริมทรัพย์อย่างยั่งยืนในอนาคต