LGBT+カップルの障壁
23歳の時、私はタイのドラマのような愛の壁と保守的な家族の受け入れられなさを経験しました。4年前、私は19歳で、それが私の最初の彼女の年齢でした!しかし、私の両親は一緒に女性であるため、この人を評価しません。私たちの家は非常に保守的です。彼らは同性のデートが間違っていると見ています。将来、相続する子供を持つ方法。しかし、一方で、私たちは現代の子供です。私たちは愛を美しいものと見なし、それは正しいことでも間違っていることでもありません。2人に愛し合い、理解し合うように頼んでください。最初の日、私はすでに彼女がいることを家で話すことに決めました。しかし、戻ってきたことは、私の両親が別れることを余儀なくされたことです。女性は女性と一緒にデートすることはできません。私たちは、私が壊れた心のように眠りに落ちるまで、母のセリフについて泣きました。私が何を間違えたのかという質問と一緒に、しかし、私たちは家にいる日まで付き合っています。この彼女を持つか、勉強するかを選ぶために、私たちは今勉強していて、まったく手に負えないわけではないと答えました。毎日勉強に行くこと、パブに中毒にならないこと、同じ年齢の大学生のようにバーに行くこと。なぜ私たちはこの2つの間で選ばなければならないのですか?しかし、家では、私たちは我慢が限界に達するまで別れたくありません。私たちは自分たちのためにお金を稼ぐために働くことを選ぶと家で言うことにしました。勉強に彼女がいない場合、または彼女がいない場合、私たちは勉強に行かないでしょその後、私たちは勉強をやめることができます。約2日間、梅雨の仕事に応募しましたが、受け入れる置くがありませんでした。8つの側面が非常に暗かったです。私はただ、私たちの愛が家族の目にはそんなに悪いのかと自問自答しました。しかし、その後、母が戻ってきて、以前と同じように勉強に行くように頼みました。その時の家族の行動は、私たちを家の人々に対して偏執的にさせました。愛が多すぎて怖くなりました。嘘をつかないことから真実を言わないことまで、真実は私たちにとって死になってしまったからです。その理由は今日まで模倣されています。#結婚しても平等🏳️🌈 #ラヴァーズlgbtq #トレンド
หลายคนเสิร์ชคำว่า “LGBTQ คืออะไร” เพราะอยากเข้าใจให้ชัดเจน หรือกำลังมีคนใกล้ตัวเป็น LGBTQ แล้วไม่รู้จะเริ่มคุยยังไง สำหรับเรา คำนี้ไม่ใช่แค่ตัวอักษร แต่คือ “ตัวตน” ของคนที่อยากรักและใช้ชีวิตแบบไม่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ LGBTQ เป็นคำย่อที่ใช้เรียกรวมความหลากหลายทางเพศและอัตลักษณ์ทางเพศ เช่น - L (Lesbian) ผู้หญิงที่รักผู้หญิง - G (Gay) ผู้ชายที่รักผู้ชาย (และบางคนใช้เรียกคนรักเพศเดียวกันโดยรวม) - B (Bisexual) รักได้มากกว่าหนึ่งเพศ - T (Transgender) คนข้ามเพศ/คนที่อัตลักษณ์ทางเพศไม่ตรงกับเพศกำเนิด - Q (Queer/Questioning) คนที่นิยามตัวเองยืดหยุ่น หรือกำลังค้นหาตัวเอง คำว่า “+” คือยังมีความหลากหลายอีกมากที่ไม่ถูกจำกัดอยู่แค่ 5 ตัวนี้ จากประสบการณ์เรา อุปสรรคใหญ่ไม่ใช่การคบกันเอง แต่คือ “การไม่ยอมรับของครอบครัว” โดยเฉพาะประโยคคลาสสิกอย่าง “ผิดธรรมชาติ”, “อนาคตจะมีลูกสืบทอดยังไง”, หรือ “จะไปบอกญาติยังไง” ซึ่งทำให้คนที่เป็นลูกต้องแบกทั้งความรัก ความกตัญญู และความกลัวไปพร้อมกัน สิ่งที่เราอยากแชร์เพิ่มแบบใช้ได้จริง ถ้าคุณกำลังเจอเหตุการณ์คล้ายกัน 1) ตั้งเป้าหมายการคุยกับที่บ้านให้ชัด: บางครั้งเราไม่จำเป็นต้อง “ชนะ” แต่ขอแค่ “ปลอดภัย” และคุยได้โดยไม่ถูกทำร้ายทางคำพูด 2) สื่อสารด้วยประโยคที่โฟกัสความรู้สึก: เช่น “หนูไม่ได้อยากขัดใจ แต่หนูเจ็บมากเวลาถูกบอกให้เลิก” แทนการเถียงว่าใครถูกใครผิด 3) วางขอบเขต (boundary) เรื่องส่วนตัว: ถ้าการพูดความจริงทำให้เราอยู่ในความเสี่ยง อาจเริ่มจากเล่าเท่าที่ไหวก่อน เพราะบางบ้านต้องใช้เวลา 4) หาที่พึ่งสำรอง: เพื่อนที่ไว้ใจได้ อาจารย์ นักจิตวิทยา หรือคอมมูนิตี้ที่ปลอดภัย จะช่วยให้เราไม่รู้สึกโดดเดี่ยว 5) ดูแลใจตัวเองในวันที่ระแวงคนในบ้าน: อาการกลัว พูดความจริงไม่ได้ หรือรู้สึกผิดตลอดเวลา เป็นผลจากความกดดันจริงๆ ลองจดบันทึก ระบายกับคนที่ปลอดภัย และเตือนตัวเองว่า “ความรักของเราไม่ใช่ความผิด” ถ้าวันนี้คุณยังต้องซ่อนความสัมพันธ์ หรือเคยถูกบังคับให้เลิกเหมือนเรา อยากให้รู้ว่าไม่ได้แปลว่าคุณอ่อนแอ แค่คุณกำลังอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ไม่เข้าใจ และการค่อยๆ สร้างพื้นที่ปลอดภัยให้ตัวเอง คือความกล้าหาญมากแล้ว
