ถ้าคุณกำลัง “โดนอิจฉา” แล้วรู้สึกงงๆ ว่าทำไมต้องเป็นเรา ขอแชร์มุมที่ช่วยให้ใจเบาลงนะคะ/ครับ ฉันเคยเจอเหมือนกัน ช่วงที่เริ่มทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน พอมีคนชม มีผลงานออกมา ก็เริ่มมีเสียงแซะๆ ตามมา ทั้งต่อหน้าและลับหลัง ตอนแรกเสียใจมาก แต่พอจับสังเกตดีๆ มันมีแพตเทิร์นค่ะ/ครับ 1) แปลว่าเรากำลังไปได้ดีจริงๆ ประโยคที่เตือนใจฉันตลอดคือ “มีคนอิจฉา แปลว่าดี” เพราะถ้าเราไม่มีอะไรเลย คนมักไม่เสียเวลามาสนใจด้วยซ้ำ บางทีคนอิจฉาก็เหมือน “FC ชนิดหนึ่ง” ที่เฝ้าดูเราอยู่ตลอด เพียงแต่แสดงออกไม่สวย 2) แยก “คำติ” กับ “คำแซะ” ให้ออก คำติที่สร้างสรรค์จะมีข้อมูล มีเหตุผล และช่วยให้เราปรับปรุงได้ แต่คำแซะจะทำให้เรารู้สึกด้อยค่าแบบไม่มีสาระ ถ้าเป็นคำแซะ ให้บอกตัวเองว่า “ปล่อยไป” อย่าเอามาเป็นมาตรวัดคุณค่าเรา 3) อย่ารีบตอบโต้ในอารมณ์ สิ่งที่คนอิจฉาต้องการคือปฏิกิริยา ยิ่งเราเดือด เขายิ่งได้ใจ ถ้าจำเป็นต้องตอบ ให้ตอบสั้น สุภาพ และจบ เช่น “ขอบคุณที่แนะนำ เดี๋ยวลองพิจารณาดูนะ” แล้วหยุด ไม่ต่อความยาวสาวความยืด 4) ตั้งขอบเขตให้ชัด ถ้าเขาพูดถึงเรายังไงก็แล้วแต่ แต่ถ้ามาล้ำเส้น เช่น ใส่ร้าย ปล่อยข่าว หรือทำให้เสียงาน ให้ตั้งขอบเขตชัดๆ ว่าไม่โอเค และหลีกเลี่ยงการอยู่ในวงสนทนานั้น ถ้าหนักมากควรเก็บหลักฐานไว้ 5) โฟกัส “เราต้องมีดี คนถึงอิจฉา” แทนที่จะเสียเวลาแก้ข่าวทุกประโยค ให้เอาเวลามาพัฒนาตัวเองให้เก่งขึ้น ทำงานให้ดีขึ้น ดูแลสุขภาพใจให้ดีขึ้น เพราะผลงานและความสม่ำเสมอเป็นคำตอบที่เงียบแต่ชัดที่สุด 6) เลือกสังคมและทีมที่สนับสนุนเรา ฉันเริ่มคัดกรองคนที่อยู่ด้วยแล้วพลังตกออกไป และอยู่กับคนที่จริงใจ กล้าชม กล้าติแบบมีเหตุผล แค่นี้ชีวิตเบาขึ้นมาก 7) เตือนตัวเองว่าเราไม่จำเป็นต้องชนะทุกวงสนทนา บางเรื่องไม่ต้องอธิบายให้ทุกคนเข้าใจ โดยเฉพาะคนที่ตั้งใจไม่เข้าใจอยู่แล้ว สิ่งที่ช่วยที่สุดคือ “ทำต่อไป” และ “ปล่อยคำพูดให้ผ่านไป” สุดท้าย ถ้าคุณโดนอิจฉาอยู่ตอนนี้ อย่าเพิ่งสรุปว่าตัวเองผิด บางครั้งมันเป็นสัญญาณว่าเรากำลังเติบโต และมีบางคนเห็นเราเด่นขึ้นจนรู้สึกไม่สบายใจ แต่อย่าลืมว่าเราเลือกได้ว่าจะเก็บเสียงนั้นมาเจ็บ หรือปล่อยให้มันผ่านไปแล้วเดินต่อค่ะ/ครับ