จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าการเสียเวลากับคนที่ไม่ควรอยู่ในชีวิตเป็นสิ่งที่ทำให้จิตใจปั่นป่วนและไม่สงบ การเลือกหยุดรักษาความสัมพันธ์กับคนเหล่านั้นช่วยให้ผมมีสมาธิและโฟกัสกับสิ่งที่สำคัญกว่า เช่น การพัฒนาตนเองและการทำความเข้าใจธรรมะมากขึ้น อย่าเสียเวลาให้กับใครที่ไม่ก่อประโยชน์ต่อชีวิตเรา ทั้งนี้ การตัดสินใจนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เมื่อเราเข้าใจความหมายของการเสียเวลาและผลกระทบต่อจิตใจ ย่อมช่วยให้เราก้าวข้ามและรักษาความสงบในจิตใจได้ดีขึ้น นอกจากนี้ ในวงการคนตื่นธรรม มีคำสอนที่เน้นให้เราระมัดระวังการใช้เวลากับสิ่งที่ไม่สร้างสรรค์ และพยายามรักษาเวลาของตนเองเพื่อการเจริญภายใน ถ้าปล่อยให้เสียเวลากับสิ่งที่ไม่ควร ค่าใช้เวลาที่เสียไปนั้นอาจย้อนกลับมาทำให้เราเสียใจในภายหลัง ลองทำสมาธิและทบทวนความสัมพันธ์ในชีวิตประจำวันว่ามีใครบ้างที่ทำให้เรารู้สึกหมดพลังหรือเสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์ และกล้าที่จะตัดสินใจที่จะปล่อยวาง เพราะการปล่อยวางไม่ใช่การทิ้ง แต่เป็นการสร้างพื้นที่ให้กับชีวิตที่ดีกว่าและความสงบที่แท้จริง