จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเคยพบเจอสถานการณ์ที่คนรอบข้างสุ้กล้องหรือชอบถ่ายรูปมากจนบางครั้งสร้างความรำคาญและความรู้สึกอิจฉาหมั่นไส้ให้กับคนอื่นได้ การสุ้กล้องในที่นี้ไม่ใช่เพียงแค่การถ่ายรูปแต่เป็นการแสดงออกถึงความภูมิใจหรือการแย่งพื้นที่ความสนใจในสังคม ตอนที่เจอสถานการณ์นี้ บางทีผมก็เข้าใจว่าการถ่ายภาพมากอาจเป็นการแสดงออกถึงตัวตนหรือความสุขของเขา แต่ในขณะเดียวกันก็เข้าใจว่าความรู้สึกหมั่นไส้เกิดขึ้นได้เมื่อมีการเปรียบเทียบหรือความไม่มั่นใจในตัวเอง การหาแนวทางที่จะจัดการกับความรู้สึกนี้ จึงต้องเริ่มจากการเข้าใจว่าทุกคนมีวิธีแสดงออกความสุขและความภูมิใจที่ต่างกัน บางครั้งการพูดคุยและทำความเข้าใจกันก็ช่วยลดความขัดแย้งและความไม่สบายใจได้ นอกจากนี้ การเรียนรู้ที่จะยอมรับความแตกต่างและไม่เปรียบเทียบตัวเองกับผู้อื่นเป็นกุญแจสำคัญในการกำจัดความรู้สึกหมั่นไส้ สุดท้าย การเปิดใจและมองหาคุณค่าของตนเองโดยไม่ต้องอาศัยการแสดงออกหรือการได้รับการยอมรับจากผู้อื่นมากเกินไป สามารถช่วยให้เรารู้สึกสบายใจและลดความอยากสุ้กล้องหรือความรู้สึกหมั่นไส้ในสังคมได้ดีขึ้น นี่คือบทเรียนสำคัญที่ผมได้รับจากเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการสุ้กล้องและความหมั่นไส้ในชีวิตประจำวัน