ความคิดถึง กำลังจะเดินทาง

บางทีประโยคสั้นๆ อย่าง “ความคิดถึงกำลังจะเดินทาง” มันอธิบายหัวใจคนไกลบ้านได้ดีมาก โดยเฉพาะตอนใกล้ถึงวันกลับบ้าน…ยิ่งนับวันยิ่งใจฟู แต่ก็แอบเหงาเพราะคิดถึงแม่พ่อหนักกว่าเดิม ฉันเคยอยู่ต่างจังหวัดนานๆ แล้วพอเหลือ “อีกไม่กี่วัน” จะได้กลับบ้าน ความรู้สึกจะมาครบเลย ทั้งตื่นเต้น ทั้งหวิวๆ และคิดฮอดแบบบอกไม่ถูก สิ่งที่ช่วยได้จริงคือ “ทำให้ความคิดถึงมีที่ไป” ไม่ปล่อยให้วนอยู่ในหัวเฉยๆ อย่างฉันชอบเขียนกระดาษโน้ตแปะไว้ตรงโต๊ะทำงาน ข้อความประมาณ “อีกไม่กี่วัน ก็จะได้กลับบ้านแล้ว คิดฮอดแม่พ่อ” แค่เห็นทุกวันมันเหมือนเติมพลัง และเตือนตัวเองว่าเรากำลังพยายามเพื่อใคร นอกจากนี้ยังช่วยให้โฟกัสกับงานตรงหน้าได้มากขึ้น เพราะมีปลายทางรออยู่ ถ้าช่วงนี้ใครรู้สึกว่าความคิดถึงกำลังเดินทางมาหนักๆ ลองทำ 5 อย่างนี้ดู (เป็นแบบที่ฉันทำแล้วเวิร์ก): 1) โทรหาแม่พ่อแบบสั้นๆ แต่สม่ำเสมอ ไม่ต้องคุยนาน แค่ได้ยินเสียงก็อุ่นใจมาก บางวันแค่ถามว่า “กินข้าวยัง” ก็พอ 2) วางแผนการกลับบ้านให้ชัด เช่น จะกลับวันไหน ขึ้นรถกี่โมง เตรียมของอะไรบ้าง พอมีแผน ความคิดจะไม่ฟุ้ง และความตื่นเต้นจะกลายเป็นแรงผลัก 3) เตรียม “ของฝากเล็กๆ” หรือของที่แม่พ่อชอบ ไม่ต้องแพง แต่อยู่ที่ความตั้งใจ อย่างผลไม้ ขนม หรือของใช้จำเป็น 4) ทำลิสต์สิ่งที่อยากทำตอนกลับบ้าน เช่น กินข้าวพร้อมหน้า พาแม่พ่อไปตลาด ไหว้ผู้ใหญ่ หรือแวะบ้านญาติที่ไม่ได้เจอนาน โดยเฉพาะคนที่กลับกาฬสินธุ์ นึกถึงบรรยากาศบ้านๆ แล้วมันช่วยฮีลมาก 5) ถ้าวันไหนเหงาจริงๆ ให้เขียนความรู้สึกออกมา หรือส่งข้อความไว้ในแชตครอบครัว แบบ “คิดถึงนะ อีกไม่กี่วันเจอกัน” มันทำให้ความคิดถึงมีรูปร่าง และไม่กัดกินใจ สุดท้ายอยากบอกว่า ความคิดถึงไม่ได้แปลว่าเราอ่อนแอเลย มันคือสัญญาณว่าเรามีบ้านให้กลับ มีแม่พ่อให้รัก และมีที่ที่เรียกว่า “ของเรา” อยู่จริงๆ ขอให้ทุกคนที่เป็น #คนไกลบ้าน ได้กลับไปกอดคนที่รักเร็วๆ นะ