ในช่วงเวลาที่รู้สึกหมดไฟหรือไม่มีแรงบันดาลใจในการทำสิ่งที่เคยชอบอย่างการถ่ายคลิปและตัดต่อ ผมพบว่า 'การเขียนไดอารี่' กลายเป็นกิจกรรมที่ช่วยเยียวยาจิตใจและเรียกคืนความสดชื่นทางความคิดได้มากกว่าที่คิด การบันทึกความรู้สึกและความคิดในแต่ละวัน ไม่ว่าจะเป็นความเหนื่อยล้าหรือความหวัง ก็ทำให้รู้สึกเหมือนมีคนคอยฟังและรับรู้เรื่องราวของเรา ตัวผมเองดีใจที่มีที่ที่สามารถเปิดใจแบบตรงไปตรงมา โดยไม่ต้องอายหรือกลัวว่าจะถูกตัดสิน ก็เหมือนกับคนที่ทำคลิปต้องใช้พลังและความคิดสร้างสรรค์อย่างเต็มที่ การจุดไฟใหม่ไม่ได้เกิดจากการบังคับตัวเอง แต่ต้องให้เวลาและพื้นที่พักผ่อนเพียงพอ แล้วพอลงมือเขียนบันทึก สิ่งที่ซ่อนไว้ในใจจะค่อยๆ เปิดเผย ทำให้เราได้มองเห็นปัญหาและทางออกอย่างชัดเจนขึ้น นอกจากนี้ การติดแท็กอย่าง #lemon8ไดอารี่ #journalling และ #เขียนไดอารี่ ช่วยสร้างชุมชนที่มีใจเดียวกัน ให้แรงใจและแรงสนับสนุนไม่รู้จบ ผมแนะนำให้ลองหาเวลาทำกิจกรรมเล็กๆ แบบนี้ดู แม้ว่าจะดูเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่มันก็ช่วยให้ความรู้สึกหมดไฟค่อยๆ หายไปอย่างไม่น่าเชื่อ สำหรับใครที่กำลังเผชิญช่วงเวลาลำบากในการสร้างสรรค์ผลงานหรือรู้สึกว่าชีวิตมีเรื่องยุ่งเหยิง ลองเปิดใจและทดลองเขียนบันทึกดูนะครับ บางทีสิ่งที่คุณต้องการ อาจอยู่ในปลายปากกาของตัวคุณเอง