จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าการเลือกที่จะ "แกล้งตาบอด" หรือ "แกล้งหูหนวก" ในบางสถานการณ์มีประโยชน์มาก โดยเฉพาะเมื่อเจอกับปัญหาหรือคำพูดที่ไม่สร้างสรรค์ การไม่ฟังหรือไม่สนใจบางเรื่องช่วยป้องกันไม่ให้จิตใจว้าวุ่นและเครียดเกินไป ซึ่งเป็นการรักษาความสงบภายในตัวเองอย่างหนึ่ง การ "แกล้งเป็นใบ้" บ้างในบางครั้ง ก็เหมือนเป็นการหยุดพักจากการพูดจาหรือบ่นเรื่องที่ทำให้รู้สึกแย่ หรือเหมือนคนบ้าที่พูดเกินจำเป็น นี่ไม่ใช่การหนีปัญหาแต่อย่างใด แต่เป็นการจัดการกับตัวเองเพื่อให้จิตใจไม่หวั่นไหว เมื่อเราปิดตา ปิดหู ปิดปาก อย่างตั้งใจจะช่วยให้เรามีเวลาไตร่ตรองและคิดวิเคราะห์ปัญหาได้ดีขึ้น ผมคิดว่าการเลือกที่จะ "เสียบ้าง" หรือหลีกเลี่ยงบางเรื่องเพื่อตัวเองเป็นสิ่งสำคัญมาก เพราะถ้าเราฟังทุกเรื่องเข้าไปโดยไม่มีการกรอง เราจะเปลืองเวลาและพลังงานโดยเปล่าประโยชน์ เราควรเรียนรู้รู้จักปฏิเสธและให้ความสำคัญกับสิ่งที่มีประโยชน์จริง ๆ สุดท้ายนี้ การไม่ยึดติดกับคำพูดของคนอื่นมากเกินไป และไม่โกรธง่ายเป็นการดูแลใจที่ดี คำพูดคนอื่นบางครั้งอาจทำให้เรารู้สึกแย่ แต่อย่าปล่อยให้คำพูดเหล่านั้นกำหนดอารมณ์และความสุขของเรา เราต้องมีสติรู้แก่ใจ และรู้จักให้อภัยเพื่อความสงบสุขในชีวิตของตัวเอง