คิดถึงให้ตาย

หลายครั้งที่ความคิดถึงคนใกล้ตัวไม่ใช่แค่ความรู้สึกภายใน แต่ยังอาจเป็นกระแสจิตที่ตอบรับกันโดยไม่ต้องใช้คำพูด ใครจะคิดว่าความรู้สึกนี้สามารถทำให้เราเชื่อมโยงกันลึกกว่าที่คิด กระแสจิตในความรู้สึกคิดถึงนั้นสามารถถูกปลุกขึ้นได้เมื่อเรามีความผูกพันที่ลึกซึ้ง หรือแม้แต่ในช่วงเวลาที่ใจเราว่างหรืออ่อนล้า มันทำให้เรารู้สึกว่าใครบางคนอยู่ใกล้ๆ ทั้งที่จริงระยะทางอาจจะไกลกันแทบสุดขอบโลก ส่วนตัวแล้ว เวลาที่รู้สึกคิดถึงคนสำคัญมาก ๆ ผมมักจะทำสมาธิหรือจินตนาการว่ากำลังติดต่อกับเขาแบบไม่ใช้คำพูด รู้สึกได้ถึงพลังใจที่ส่งผ่านกันไปมา โดยไม่จำเป็นต้องผ่านข้อความหรือโทรศัพท์เลย การเข้าใจและยอมรับกระแสจิตนี้ช่วยให้เรารับมือกับความคิดถึงได้ดีขึ้น ไม่รู้สึกโดดเดี่ยว และรู้สึกอบอุ่นใจว่าไม่ว่าอยู่ไกลกันแค่ไหนก็ไม่ได้ห่างหัวใจจริง ๆ ถ้าเพื่อน ๆ ลองเปิดใจและสังเกตความรู้สึกเหล่านี้ อาจจะพบว่าความคิดถึงไม่ได้แค่เป็นอารมณ์ธรรมดาแต่เป็นสายใยพิเศษที่ไม่อาจมองเห็น แต่สัมผัสได้ด้วยใจ