รีวิวหนังสือ สุดเส้นเมฆขาวยาวเงิน
โคตรตื่นตาตื่นใจ
สุดเส้นเมฆขาวยาวเงิน
9 คะแนน หรือ ★ ★ ★ ★ ☆
เรื่องราวของโลกหลังเกิดภัยพิบัติครั้งใหญ่ทำให้มนุษย์เหลือแค่สิบเปอร์เซ็น พื้นที่ที่อาศัยอยู่ได้มีแค่บริเวณเอเชียใต้และได้ชื่อใหม่ว่า “นครรัฐภารตะสถาน ”
นครรัฐภารตะสถาน รัฐที่มีผู้ปกครองแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด รัฐที่นำระบบชนชั้นวรรณะกลับมาใช ้อีกครั้ง ทำให้ “อนาวิล” เด็กหนุ่มที่เกิดจากพ่อแม่ที่อยู่คนละวรรณะกันต้องเป็น “จัณฑาล”
อนาวิลต้องดิ้นรนหางานเพื่อนำเงินมารักษาแม่ที่ป่วยหนัก และต้องต่อสู้กับการถูกกดขี่ของระบบชนชั้นวรรณะ เพื่อให้รอดพ้นจากภัยพิบัติที่อาจจะมาถึงอีกครั้ง
เรื่องราวของนครรัฐภารตะสถานจะเป็นอย่างไร อนาวิลจะต้องใช้ชีวิตแบบไหน และตอนจบจะเป็นอะไรที่ไม่คาดคิดหรือไม่ ก็คงต้องไปลองอ่านกันแล้วแหละครับ
พล็อต/เนื้อเรื่องดีมาก กระชับ สนุกมาก ลุ้น มัน น่าตื่นตาตื่นใจมาก ๆ ไม่คิดว่าคนไทยจะจินตนาการหรือเขียนงานไซไฟโลกอนาคตออกมาได้ดีขนาดนี้ ผมว้าวมาก ๆ
การดำเนินเรื่องรวดเร็วมาก ๆ เนื้อเรื่องน่าติดตามมาก ๆ อ่านแล้วอยากรู้ตลอดว่าโลกอนาคตที่ผู้เขียนจิตนาการออกมาจะเป็นอย่างไร และต ัวละครอย่างอนาวิลจะต้องเจอกับอะไรบ้าง ทำให้ติดมือมาก ๆ ผมอ่านจบในวันเดียว ไม่มีเบื่อไม่มีเนือยเลย อ่านได้เพลินมาก ๆ
การเดาทาง เดาตอนจบ หรือเดาปริศนาที่ถูกซ่อนเอาไว้เกี่ยวกับนครรัฐแห่งนี้ สำหรับผมเดายากมาก อ่านไปเจอแต่อะไรที่ไม่คาดคิดทำให้รู้สึกว้าวประมาณนึง มันอาจจะเป็นเพราะผมไม่ค่อยได้อ่านหรือดูภาพยนตร์แนวนี้ก็ได้นะ หรือเป็นเพราะนี่งานของคนไทย ปกติเห็นแต่ของอเมริกา ญี่ปุ่น และเกาหลีไง
ตอนอ่านไม่คิดนะว่าตอนจบจะมีอะไรที่พีค ๆ ปรากฏว่ามีเฉย ไม่น่าเชื่อว่าจะมีสิ่งนี้ ทั้ง ๆ ที่เคยเห็นบ่อยในภาพยนตร์แนวนี้ ไม่คิดเลยว่าจะเอามาใส่ไว้ในเรื่องด้วย มันคืออะไรก็คงต้องไปอ่านเอง เอาจริงมันก็มีแต่อะไรที่ไม่คาดคิดตั้งแต่เริ่มแล้วแหละ
หลังจากอ่านตรงจุดที่กล่าวมาก่อนหน ้ามันก็มีอะไรพีค ๆ อีกนะ เอาเป็นว่าพีคแล้วพีคอีก พีคจนอึ้ง พีคจนเหวอ พีคจนผมตรงวันกลับไปอ่านบทหลัง ๆ ใหม่ว่าพลาดอะไรไปรึเปล่า ทำไมเรื่องราวมันมาถึงจุด ๆ นี้ได้
โดยรวมดีมาก ชอบมาก หลังอ่านจบผมรีบกดหนึ่งร้อยปีแห่งความโกลาหลมาอ่านต่อเลยครับ หนึ่งร้อยปีฯ รีวิวไว้แล้วนะครับ
ผู้เขียน : กิตติศักดิ์ คงคา
สำนักพิมพ์ : 13357
หมวด : นวนิยายไทย
#นิยายไซไฟ #นิยายโลกอนาคต #สุดเส้นเมฆขาวยาวเงิน #กิตติศักดิ์คงคา #13357publishing
ถ้าคุณกำลังลังเลว่า “สุดเส้นเมฆขาวยาวเงิน” เหมาะกับคนที่อยากอ่านอะไรแบบไหน ฉันขอเล่ามุมที่อ่านแล้วติดใจเพิ่มหน่อยนะคะ/ครับ (เผื่อช่วยตัดสินใจก่อนซื้อ/ยืมอ่าน) สิ่งที่เด่นมากคือ “โลกหลังภัยพิบัติ” ที่ไม่ใช่แค่ฉากเท่ ๆ แต่เป็นโลกที่กดทับชีวิตคนจริง ๆ เหลือมนุษย์รอดแค่ส่วนน้อย และพื้นที่อยู่ได้จำกัดจนเกิดรัฐใหม่อย่าง “นครรัฐภารตะสถาน” ความรู้สึกระหว่างอ่านคือมันชวนอึดอัดแบบพอดี ๆ เพราะกติกาของโลกมันโหด แต่ก็ทำให้เราอยากรู้ว่าตัวละครจะดิ้นรนยังไงต่อ ประเด็น “ระบบวรรณะ” ในเรื่องนี้เป็นอีกจุดที่ทำให้พล็อตมีแรงปะทะตลอดเวลา เพราะไม่ได้พูดเชิงทฤษฎีลอย ๆ แต่ทำให้เห็นผลกระทบเป็นชั้น ๆ ตั้งแต่การถูกตีตรา โอกาสงาน เงิน การรักษาพยาบาล ไปจนถึงศักดิ์ศรีในชีวิตประจำวัน ตัวเอกอย่าง “อนาวิล” ที่เกิดจากพ่อแม่คนละวรรณะแล้วถูกผลักให้เป็น “จัณฑาล” ทำให้เราเข้าใจทันทีว่าทำไมเขาถึงต้องสู้ทั้งเพื่อหาเงินรักษาแม่ และสู้เพื่อไม่ให้ระบบกลืนตัวตนเขาไป สำหรับคนที่ค้นหาคำว่า ระบบวรรณะ แล้วอยากอ่านนิยายที่ทำให้เห็น “โครงสร้างอำนาจ” แบบจับต้องได้ เรื่องนี้ตอบโจทย์มากค่ะ/ครับ เพราะมันทำให้เราเห็นว่ากฎที่ไม่ยุติธรรมพาคนธรรมดาไปติดกับได้ยังไง และทำให้คำว่า “ความเท่าเทียม” ไม่ได้สวยหรู แต่เป็นเรื่องอยู่รอดจริง ๆ อีกอย่างที่อยากชวนสังเกตคือบรรยากาศความเป็น “อินเดีย/เอเชียใต้” ที่แทรกอยู่ในภาพรวมของเรื่อง (ตั้งแต่ชื่อรัฐ ฉากทางสังคม ไปจนถึงความรู้สึกของผู้คน) มันช่วยให้โลกไซไฟนี้แตกต่างจากที่เราคุ้นจากฝั่งอเมริกาหรือญี่ปุ่น และพอเป็นงานของนักเขียนไทยด้วย มันเลยยิ่งรู้สึกสดใหม่ ถ้าถามว่าอ่านแล้วได้อะไรนอกจากความสนุก ฉันคิดว่าได้ทั้งความลุ้นแบบวางไม่ลง และได้คำถามชวนคิดว่า ถ้าโลกพังแล้วคนต้องสร้างสังคมใหม่ เราจะเผลอหยิบ “ระบบเดิมที่กดคน” กลับมาใช้อีกไหม แนะนำสำหรับคนชอบนิยายโลกอนาคต/ดิสโทเปียที่เดินเรื่องเร็ว มีปมให้เดา และชอบจังหวะหักมุมแบบ “อ้าว เฮ้ย จริงดิ” แต่ถ้าใครไม่ชอบความกดดันจากสังคมที่ไม่เป็นธรรม อาจต้องเตรียมใจนิดนึง เพราะเรื่องมันบีบคั้นแบบตั้งใจให้เราอินค่ะ/ครับ
