รีวิวหนังสือ แฟรนนี่แอนด์ซูอี้

หลายคนที่เสิร์ชหา “สำนักพิมพ์ Beat” อาจกำลังเลือกซื้อหนังสือหรืออยากรู้โทนงานของสำนักพิมพ์นี้อยู่เหมือนกัน เลยขอเสริมจากประสบการณ์ส่วนตัวหลังอ่าน Franny and Zooey (แฟรนนี่แอนด์ซูอี้) ฉบับ Beat เผื่อช่วยตัดสินใจได้ง่ายขึ้น 1) ทำไมฉบับ “สำนักพิมพ์ Beat” ถึงน่าสนใจ อย่างแรกที่รู้สึกได้เลยคือ “เล่มทำสวย” ปกที่ออกแบบโดย Mongol Navy โทนอบอุ่น ลายเส้นเรียบ ๆ วางบนชั้นแล้วดูเด่น เป็นหนังสือที่หยิบจับแล้วรู้สึกอยากอ่านต่อแม้เนื้อหาจะค่อนข้างเป็นบทสนทนาหนัก ๆ พอสมควร อีกอย่างคือรายละเอียดเล่มชัดเจน (หมวดวรรณกรรมแปล) ทำให้คนที่ตามงานแปลอ่านง่ายขึ้น 2) งานแปลอ่านง่ายแค่ไหน (สำหรับคนที่กลัวอ่านยาก) สำหรับเล่มนี้ จุดที่ช่วยมากคือภาษาแปลค่อนข้าง “ทันสมัย” ทำให้ความเก่า/คลาสสิกของต้นฉบับไม่กลายเป็นกำแพงเกินไป แต่สิ่งที่ยังคงอยู่คือสไตล์ของ Salinger ที่ให้ตัวละครคุยกันยาว ๆ แบบวกไปวนมา ถ้าอ่านเร็วจะหลุดประเด็นง่าย ฉะนั้นวิธีที่เวิร์กกับผมคืออ่านช้าลงนิดนึง และยอมรับก่อนว่าเล่มนี้ไม่ได้ขายพล็อตแบบลุ้นระทึก แต่ขาย “น้ำเสียงและความคิด” ของตัวละคร 3) เหมาะกับใคร และไม่เหมาะกับใคร ถ้าคุณชอบนิยายที่เน้นแอ็กชัน/ปมเข้ม ๆ อาจรู้สึกว่าเล่มนี้เรื่อยไป แต่ถ้าชอบงานที่คุยเรื่องชีวิต ศาสนา ปรัชญา ความสับสนของวัยเรียน/วัยเริ่มทำงาน เล่มนี้มีจุดให้หยุดคิดเยอะ โดยเฉพาะช่วงที่เป็นบทสนทนาครอบครัวและการคุยโทรศัพท์ที่เหมือน “พี่บ่นน้อง” นั่นแหละ 4) ทริคอ่านให้จับประเด็นได้ (โดยไม่ฝืนตัวเอง) - แบ่งอ่านเป็นช่วงสั้น ๆ เพราะบทสนทนาติดกันยาวอาจทำให้มึน - ขีดเส้น/จดคำที่สะดุดใจ (เกี่ยวกับศาสนา งาน การเรียน ความคาดหวัง) แล้วค่อยย้อนกลับมาดูว่าเรื่องกำลังพาเราไปทางไหน - อ่านแบบไม่ต้องรีบ “เข้าใจทั้งหมด” ตั้งแต่รอบแรก เพราะบางประโยคมันเหมือนตั้งใจให้ฟุ้ง ๆ เพื่อสะท้อนอารมณ์ตัวละคร 5) เรื่องราคา/การหาซื้อ ผมเคยเห็นเล่มนี้ราคา 289 บาท (ตามข้อมูลหลังปก) โดยรวมถือว่าอยู่ในเรตราคาไม่แรงสำหรับวรรณกรรมแปลเล่มบาง ถ้าใครอยากลองงานของสำนักพิมพ์ Beat แบบไม่เสี่ยงมาก เล่มนี้เป็นตัวเริ่มที่โอเค เพราะจำนวนหน้าไม่เยอะ แต่ความหนาแน่นของ “บทสนทนา” ทำให้ใช้เวลาอ่านพอ ๆ กับเล่มหนาก็ได้เหมือนกัน สรุปคือ ถ้าคุณเสิร์ช “สำนักพิมพ์ Beat” แล้วเจอเล่มนี้พอดี ผมว่าเหมาะกับคนที่อยากลองงานวรรณกรรมแปลที่อ่านเพลินจากเสียงตัวละคร เน้นอารมณ์และความคิด มากกว่าพล็อตชัด ๆ และถ้าอ่านแบบค่อย ๆ ซึมซับ จะได้รสของหนังสือมากขึ้นครับ