รีวิวหนังสือ คดีฆาตกรรมเพลงเล่นลูกบอลปีศาจ
ซับซ้อนเพราะตัวละครนี่แหละ โคตรเยอะ
悪魔の手毬唄 | คดีฆาตกรรมเพลงเล่นลูกบอลปีศาจ
8 คะแนน หรือ ★ ★ ★ ★
เหตุการณ์เริ่มต้นขึ้นเมื่อตอนที่ “คินดะอิจิ” ไปพักผ่อนหย่อนใจตามคำแนะนำของ “สารวัตรอินโซคาวะ” ณ หมู่บ้านโอนิโคะเบะ หมู่บ้านกลางหุบเขาที่จังหวัดโอคายามะ จังหวัดที่มีคดีฆาตกรรมสุดสยองบนเกาะโกะกุมมงและหมู่บ้านแปดหลุมศพนั่นแหละ
ขณะที่คินดะอิจิกำลังพักผ่อนอยู่ที่หมู่บ้านนั้นไม่ทันไรก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดขึ้น “ทาตาระ โฮอัน” ชายที่เคยเขียนบทความเกี่ยวกับเพลงพื้นบ้านอย่าง “เพลงเล่นลูกบอลของหมู่บ้านโอนิโคะเบะ” หายตัวไป ในที่พักของเขาพบหญ้ามีพิศที่ขึ้นตามปกติในหมู่บ้านอยู่ ทำให้ใครหลาย ๆ คนสันนิษฐานว่าเขาน่าจะถูกฆาตกรรม แล้วศพของเขาไปไหน
ต่อมาไม่กี่วันก็เกิดเหตุฆาตกรรมต่อเนื้องขึ้นที่เหยื่อถูกสังหารเหมือนในเพลงเล่นลูกบอล ทำให้คินดะอิจิต้องมาสืบหาตัวฆาตกรอีกครั้งทั้ง ๆ ที่อยากจะพักผ่อนแท้ ๆ
เรื่องราวการสืบหาความจริงครั้งนี้จะเป็นอย่างไร ฆาตกรจะเป็นใคร และมันทำแบบนั้นไปทำไม ก็คงต้องไปลองอ่านกันแล้วแหละครับ
พล็อตดีตามสไตล์ซีรีส์ชุดนี้แหละที่คินดะอิจิ จะไปอยู่ในที่ ๆ นึงจะต้องไปสืบคดีหรือไปทำอะไรก็แล้วแต่ และมีคนตาย ศพแรกผ่านไป ศพสองศพสามค่อย ๆ ผ่านไป ที่มันเป็นเอกลักษณ์ของซีรีส์ชุดนี้ หรือลายเซ็นของนักเขียนคนนี้หรืออ.เซชิไปแล้ว บางคนอาจจะชอบ บางคนอาจจะไม่ชอบ แต่ผมชอบมาก
เนื้อเรื่องดีมาก เล่มนี้จะอยู่ในชนบทหลังสงครามโลกครั้งที่สองตามสไตล์อ.เซชิเลยที่หาอ่านได้ยากในนักเขียนคนอื่น ๆ เล่มนี้ฟีลจะคล้าย ๆ หมู้บ้านแปดหลุมศพ แต่ไม่ได้ลึกลับซับซ้อนมาก ไม่ได้มีตำนานอะไรนอกจากเพลงพื้นบ้าน ตัวคดีคล้าย ๆ เกาะกุมงแต่ก็ไม่ได้โหดหรือสยองมาก อ่านสนุก มีลุ้นบ้างประปราย อ่านไม่ยากและไม่ง่าย เพราะตัวละครเยอะมาก อาจจะงง ๆ ได้ (ยกมาทั้งหมู่บ้าน สามตระกูลและไม่มีผัง หัก 1 คะแนน ฮ่าาาา)
การดำเนินเรื่องไม่ได้รวดเร็วมาก เนื้อเรื่องน่าตาม ปริศนามีควา มน่าสนใจ มีความลุ้นว่าหวยจะไปอออกที่ใครหรือใครจะตุยต่อไป จะตรงกับคนที่เราคาดไว้ไหม อ่านแล้วมันอยากรู้ต่อ ๆ ไปว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ทำให้ติดมือมาก ๆ
การดำเนินเรื่องจะเป็นการเล่าถึงคินดะอิจิโดยตรงเลยสำหรับเล่มนี้ว่าทำอะไรบ้าง สืบอะไรไป สืบถึงไหนแล้วบ้าง ให้ความรู้สึกเหมือนเล่มอื่น ๆ แหละ แต่รู้สึกว่าเล่มนี้บทสนทนาจะเยอะมาก แต่ไม่ได้รู้สึกแปลก ๆ หรือขัด ๆ นะ
การเดาตัวฆาตกรเดายากมาก เพราะตัวละครเยอะมาก ผมแทบไม่ได้คิดเลยว่าใครจะเป็นฆาตกร ส่วนการเดาทางก็ตามสไตล์ซีรีส์ชุดนี้แหละที่จะมีคนตุยๆๆๆๆ แต่ไม่รู้หรอกจะมาตอนไหนและเป็นใครที่ถูกฆ่า ทำให้พีคบ้างไม่พีคบ้าง
ตอนจบ ตอนที่เฉลยทุกอย่าง บอกได้เลยว่าพีคมาก ตั้งแต่ตัวฆาตกรที่ไม่ถึงกับว้าวนะ เรื่องความจริงในอดีตที่โค ตรจะหักมุม และต้นตอของแรงจูงใจในการฆาตกรรมที่เชื่อมโยงกับจุดหักมุมนั้นที่ผมโคตรว้าว บอกได้เลยว่าอ.เซชิใช้ตัวละครได้โคตรคุ้ม
โดยรวมดีถึงดีมาก สนุก เป็นเพราะชอบแนวนี้ด้วยแหละ ติดแค่ตัวละครเยอะเกินไปอย่างเดียวเลย ถ้าใครซีรีส์ชุดคินดะอิจิอยู่แล้วแนะนำเลยครับ ไม่ควรพลาด
ผู้เขียน : โยโคมิโซะ เซชิ
ผู้แปล : ชมนาด ศีติสาร
สำนักพิมพ์ : prism
หมวด : วรรณกรรมแปล
#นิยายสืบสวนสอบสวน #นิยายฆาตรกรรม #นิยายระทึกขวัญ #คดีฆาตกรรมเพลงเล่นลูกบอลปีศาจ #คินดะอิจิ
หลายคนเสิร์ชว่า “monster town คดีฆาตกรรมในเมืองปีศาจ” แล้วมาเจอเล่มนี้ เพราะบรรยากาศมันเข้าทางมาก ๆ ถึงชื่อไทยจะเป็น “คดีฆาตกรรมเพลงเล่นลูกบอลปีศาจ” แต่โทนเรื่องคือหมู่บ้านที่เหมือนมีอะไรดำมืดซ่อนอยู่ทั้งหมู่บ้าน—เป็นความ “เมือง/หมู่บ้านปีศาจ” แบบฉบับนิยายสืบสวนญี่ปุ่นยุคเก่า ที่อ่านแล้วรู้สึกว่าทุกคนมีความลับ และทุกคำพูดมีน้ำหนัก ถ้าคุณกำลังลังเลว่าเล่มนี้ตอบโจทย์สาย monster town ไหม ส่วนตัวคิดว่าตอบโจทย์ตรง “ความปิด” ของพื้นที่มาก ๆ หมู่บ้านโอนิโคะเบะอยู่กลางหุบเขา ฉากหลังหลังสงครามโลกทำให้โทนเรื่องหม่น ๆ และพอคดีเริ่มเชื่อมกับ “เพลงพื้นบ้าน” มันจะยิ่งหลอนแบบไม่ต้องพึ่งผีหรือสิ่งเหนือธรรมชาติเลย คือหลอนจากความเชื่อ ประเพณี และความสัมพันธ์คนในชุมชนล้วน ๆ จุดที่ทำให้ฟีล “คดีฆาตกรรมในเมืองปีศาจ” ชัดคือโครงสร้างคดีที่ค่อย ๆ มีเหยื่อเพิ่ม และแต่ละเหตุการณ์เหมือนถูก “บังคับ” ให้เดินตามเพลงเล่นลูกบอล (เทมาริอุตะ) พอเรารู้ว่าคนร้ายจัดฉากให้คล้ายบทเพลง มันจะเกิดความรู้สึกว่าทั้งหมู่บ้านกำลังถูกชักใยด้วยกฎบางอย่าง ซึ่งนี่แหละที่ทำให้เล่มนี้สนุกสำหรับคนชอบนิยายสืบสวนแบบบรรยากาศนำ สำหรับคนที่กังวลเรื่อง “ตัวละครเยอะ” (อันนี้หลายคนเจอจริง) เราแนะนำวิธีอ่านให้ไม่หลุด: 1) จดชื่อเป็นตระกูล/บ้าน 2) ทำโน้ตสั้น ๆ ว่าใครเกี่ยวข้องกับใคร 3) เวลาเจอชื่อซ้ำ ๆ ให้สังเกตคำเรียกตำแหน่ง/ความสัมพันธ์ เช่น ลูกชายคนโต ภรรยา คนรับใช้ เป็นต้น จะช่วยให้ตามทันมากขึ้น โดยเฉพาะเล่มนี้ที่เหมือนยกทั้งหมู่บ้านมาอยู่บนหน้า อีกอย่างที่อยากเสริมคือ ถ้าชอบคินดะอิจิที่ “เดายากแต่แฟร์” เล่มนี้ถือว่าพาเราไปตามการสืบแบบเป็นขั้นเป็นตอน มีบทสนทนาเยอะก็จริง แต่ข้อดีคือเราเห็นความคิด เห็นทิศทางการเชื่อมเบาะแสชัด และพอถึงช่วงเฉลยจะรู้สึกว่าเรื่องอดีตที่ถูกฝังไว้นี่แหละคือหัวใจของความเป็น monster town—หมู่บ้านที่ดูสงบ แต่ความจริงมันหมักหมมจนกลายเป็นแรงจูงใจ สรุป: ถ้าคุณเสิร์ช “monster town คดีฆาตกรรมในเมืองปีศาจ” แล้วอยากได้เล่มที่เป็นนิยายสืบสวนคลาสสิก บรรยากาศหมู่บ้านปิด เพลงพื้นบ้านชวนขนลุก ปมตระกูล และเฉลยหักมุม เล่มนี้เหมาะมาก โดยเฉพาะฉบับสำนักพิมพ์ prism ที่ทำปก/ที่คั่นสวย อ่านจบแล้วอยากเก็บเข้าชั้นเลย
