รีวิวหนังสือ เรื่องสนุกยังไม่จบอย่าเพิ่งนับศพสุดท้าย
อ่านไปอ่านมาเริ่มไบแอสละ สนุกมากกกกกกกกกกกก
I Know A Secret | เรื่องสนุกยังไม่จบอย่าเพิ่งนับศพสุดท้าย
8 คะแนน หรือ ★ ★ ★ ★
พบศพหญิงสาวนักเขียนบท ผู้กำกับภาพยนตร์สยองขวัญในที่พักของตนเอง ศพถูกควักลูกตาออกมา นักสืบเจน ริซโซรีสันนิษฐานว่านี่น่าจะเกี่ยวข้องกับหนังที่เธอทำ แต่สืบไปไม่ทันไรก็พบอีกศพในลักษณะคล้าย ๆ กัน ทำให้ริซโซรีคาดว่าสองคดีนี้น่าจะเชื่อมโยงกัน
การสืบหาความจริงครั้งนี้จะเป็นอย่างไร เหยื่อแต่ละคนเชื่อมโยงกันแบบไหน และฆาตกรตัวจริงเป็นใคร ก็คงต้องไปลองอ่านกันแล้วแหละครับ
พล็อต/เนื้อเรื่องดี สนุกมาก ลุ้นระทึกนิด ๆ สืบสวนเข้มข้นมาก คดีมีความซับซ้อนไม่มาก อ่านง่าย เข้าใจง่าย แต่ที่ขาดไปคือมุกตลก ๆ แบบเล่มก่อนหน้า
การดำเนินเรื่องไม่ได้รวดเร็วมาก เนื้อเรื่องน่าติดตามมาก อ่านได้เรื่อย ๆ เพลิน ๆ ไม่น่าเบื่อ
การดำเนินเป็นการดำเนินแบบ 2 เส้นเรื่อง
1. จะเล่าถึงผู้หญิงคนนึงที่มีความเกี่ยวข้องกับเหยื่อทุก ๆ คน รึเปล่านะ แต่เกี่ยวข้องยังไงบอกไม่ได้ ต้องไปอ่านกันเอาเอง ซึ่งให้ความรู้สึกสงสัยในตัวผู้หญิงคนนี้ว่ามันต้องมีความลับอะไรบางอย่างซ่อนอยู่แ น่ ๆ เพราะนางดูมีพิรุธสุด ๆ และก็มีจริง ๆ แล้วแม้งโคตรพีค เอาเป็นว่าผมโคตรอึ้ง
2. อย่างที่รู้ ๆ กันอยู่แล้วเป็นการสืบสวนของของสายสืบเจน ริซโซรีกับหมอมอรา ไอเอิลส์ที่สืบร่วมกันอีกแล้ว ทำให้การสืบสวนเข้มข้นมาก สนุกมาก ได้เห็นการชันสูตรศพของมอราแบบเต็มที่ ให้ความรู้สึกเหมือนเล่นก่อนหน้าที่รีวิวไป ชอบมาก
การเดาทางไม่ยากมาก เพราะการวางพล็อตมันคล้าย ๆ เล่มก่อนหน้า แต่มันก็มีอะไรที่เกินคาดอยู่ดี ส่วนการเดาตัวฆาตกร มันเหมือนจะรู้ว่าเป็นใคร แต่มันมีอะไรที่มากกว่านั้น บอกได้เลยว่าโคตรพีค แรงจูงใจและวิธีการเลือกเหยื่อไม่ได้ว้าวมาก แต่วิธีการฆ่าแปลกใหม่ ว้าวอยู่ประมาณนึง
โดยรวมดีถึงดีมาก การสืบสวนเข้มข้น สนุก อ่านง่าย อ่านได้เพลิน ๆ นอกจากเซ็ทนี้ที่อ่านไปแล้ว 5 เล่ม ผมยังไม่ เคยอ่านเล่มอื่นของป้าเทสส์เลยนะ ถึงเป็นอย่างนั้นก็ยังเห็นการพัฒนาการเขียนของป้าแบบชัดเจนมาก เนื้อเรื่องมันดีขึ้นเรื่อย ๆ จริง ๆ จนผมเริ่มอยากตามเก็บตามอ่านของป้าแกทุกเล่มเลยแหละตอนนี้ จริง ๆ อยากให้ดาวสัก 4.5 แต่เกรงว่าดูลำเอียงเกินไป
ผู้เขียน : เทสส์ เกอร์ริตเซ่น
ผู้แปล : อาสยา ฐกัดกุล
สำนักพิมพ์ : น้ำพุสำนักพิมพ์
หมวด : วรรณกรรมแปล
#นิยายสืบสวนสอบสวน #นิยายฆาตกรรม #เรื่องสนุกยังไม่จบอย่าเพิ่งนับศพสุดท้าย #iknowasecret #tessgerritsen
ถ้าใครกำลังหา “หนังสือสืบสวน” ที่อ่านเพลิน ลุ้นได้เรื่อย ๆ แต่ไม่ซับซ้อนจนตามไม่ทัน เล่ม I Know a Secret (เรื่องสนุกยังไม่จบ อย่าเพิ่งนับศพสุดท้าย) ถือว่าเข้าทางมากสำหรับช่วงอยากอ่านอะไรเข้ม ๆ แบบไม่ต้องใช้พลังเยอะเกินไป สิ่งที่ทำให้เล่มนี้สนุกสำหรับเรา คือบรรยากาศ “ความลับ” ที่ปกใบ้ไว้เลย (ฟีลผู้หญิงแตะริมฝีปากเหมือนบอกให้เงียบ) แล้วพอเข้าเรื่องจริง ๆ มันก็พาไปเจอคดีฆาตกรรมที่มีรายละเอียดโหดพอสมควร แต่จังหวะเล่าไม่ได้ทำให้รู้สึกหนักจนอ่านไม่ไหว กลายเป็นความระทึกแบบพอดี ๆ มากกว่า โครงสร้างแบบ 2 เส้นเรื่องเป็นจุดขายสำคัญ: เส้นหนึ่งทำให้เราอยากรู้ว่า “ผู้หญิงคนนั้นเกี่ยวอะไรกับเหยื่อ” อีกเส้นคือทีมสืบสวนของเจน ริซโซลี กับหมอมอรา ไอเอิลส์ ที่คนอ่านสายนี้น่าจะรออยู่แล้ว โดยเฉพาะพาร์ตชันสูตร—ถ้าชอบรายละเอียดเชิงนิติเวช เล่มนี้ให้ภาพชัดและช่วยขับความสมจริงของคดีได้ดี คำถามที่หลายคนเสิร์ชแนว ๆ “จนศพสุดท้ายเลยหรือ” (ประมาณว่าไปสุด/แรงมากไหม) ส่วนตัวคิดว่าเล่มนี้ “ไปสุดในแง่ความลึกลับและจุดหักมุม” มากกว่าความสยองแบบเลือดสาดตลอดเวลา ฉากศพเปิดเรื่องอาจทำให้สะดุ้ง แต่หลังจากนั้นคือความลุ้นและความสงสัยมากกว่า ใครไม่ชอบความรุนแรงจัด ๆ น่าจะยังพออ่านได้ แต่ถ้าไวกับรายละเอียดอวัยวะ/การชันสูตร แนะนำอ่านช่วงที่สภาพจิตใจพร้อมหน่อย ทริคเล็ก ๆ สำหรับการอ่านให้สนุกขึ้น: เราชอบจดชื่อเหยื่อ/ความเชื่อมโยงสั้น ๆ ไว้หนึ่งบรรทัด เพราะเล่มนี้ตั้งใจให้คนอ่านเล่นเกม “ใครเกี่ยวกับใคร” พอถึงช่วงเฉลยมันจะยิ่งรู้สึกพีค และอีกอย่างคืออย่ารีบเดาฆาตกรจากสูตรสำเร็จอย่างเดียว เพราะเล่มนี้มีลูกเล่นที่ทำให้ “เหมือนจะใช่ แต่ไม่ใช่แค่นั้น” สรุปในฐานะคนอ่านนิยายสืบสวน: ถ้าต้องการเล่มที่คดีเดินชัด อ่านง่าย มีความเข้มข้นจากคู่หู ริซโซลี–ไอเอิลส์ และมีจุดพีคให้ว้าว เล่มนี้คุ้มเวลา แต่ถ้าคาดหวังมุกตลกหรือโทนเบา ๆ แบบเล่มก่อน อาจรู้สึกว่าจริงจังกว่าเดิมนิดนึง
