รีวิวหนังสือ เมษาลาตะวัน

เมษาอายุ 15 และตะวันอายุ 17 จริงดิ

เมษาลาตะวัน

7 คะแนน หรือ ★ ★ ★ ☆

เรื่องราวของ “เมษา” เด็กหนุ่มวัย 15 ที่ได้พบกับ “ตะวัน” เด็กหนุ่มวัย 17 ต่อมาทั้งคู่ก็ได้เป็นเพื่อนสนิทกัน มันจะไม่มีอะไรเลยถ้าเมษาไม่ได้ชอบตะวัน เรื่องราวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นจะเป็นอย่างไรนั้น ก็คงต้องไปอ่านกันเอาเองครับ

พล็อต/เนื้อเรื่องดี ไม่มีอะไรซับซ้อน อ่านง่าย เข้าใจง่าย สนุก เรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ไม่ได้ขมหรือหวานมาก แต่เรื่องความอัดอั้นตันใจของตัวละครอย่างเมษาบอกได้เลยว่าทำถึงมาก ผู้เขียนบรรยายออกมาจนเราสามารถรู้สึกไปกับตัวละครได้

สิ่งที่ผมชอบมาก ๆ เลยคือสำนวนตรงที่เมษาพรรณนาถึงความทุกข์ ความเศร้า หรือความอัดอั้นในใจมันดีมาก ๆ แต่ก็ที่ผมติดมาก ๆ เลยคือตอนอ่านช่วงแรก ๆ ผมคิดว่าเมษาอายุประมาณ 10 ขวบ คำพูดมันดูเด็กไป แต่พอหลัง ๆ ก็ดูปกติสมวัยขึ้นนะ

การดำเนินเรื่องไม่ได้รวดเร็วหรือช้าเกินไป ค่อย ๆ เล่าไป เล่าถึงชีวิตของเมษาผ่านมุมมองความคิดของเมษาเองไปเรื่อย ๆ ซึ่งทำได้น่าสนใจเกินคาด สามารถดึงดูดคนอ่านให้อยู่กับเนื้อเรื่องได้ดีมากทั้ง ๆ ที่มันก็ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ ทำให้อ่านได้เรื่อย ๆ เพลิน ๆ ไม่มีจุดไหนน่าเบื่อ

การคาดเดาเนื้อหาค่อนข้างง่าย ไม่ได้เหตุการณ์อะไรที่เกินคาดหรือพีค ๆ แต่มันจะมีบางจังหวะที่ใจหวิว ๆ แป้ว ๆ เหมือนกลัวว่าจะมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นกับตัวละคร ซึ่งไม่อยากให้เกิดขึ้น ทั้ง ๆ ที่ผมไม่ได้อินมากขนาดนั้น หรืออาจจะเป็นเพราะผูกพันกับตัวละครแบบไม่รู้ตัวก็ได้

ช่วงท้ายผมงงนิดหน่อย งงกับเรื่องของตะวัน และงงกับสิ่งที่เมษาทำ พอกลับไปอ่านซ้ำก็ไม่ค่อยเข้าใจ เหมือนส่วนนั้นมันมีหลาย ๆ อย่างหายไป ไม่ค่อยละเอียดเท่าไหร่

โดยรวมดี แต่ไม่ถึงกับดีมากอย่างที่ใคร ๆ หลายคนอวย เนื้อเรื่องน่าติดตามดีนะ อ่านได้เรื่อย ๆ เพลิน ๆ ไม่น่าเบื่อ หลาย ๆ ประโยคค่อนข้างโดนใจ แต่ติดที่เมษาดูเด็กกว่าอายุ 15 ในช่วงแรก ๆ อาจจะเป็นเพราะไม่มีการพูดถึงเซ็ทติ้งด้วย และสิ่งที่ติดอีกอย่างคือช่วงท้าย ๆ ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่มันดูตัด ๆ ยังไงก็ไม่รู้ แต่ยังอยู่ในเกณฑ์ที่ชอบนะ

ผู้เขียน : September’s Blue

สำนักพิมพ์ : P.S.

หมวด : วรรณกรรมไทยร่วมสมัย

#นิยายไทย #นิยายวาย #นิยายเกย์ #นิยายน่าอ่าน #เมษาลาตะวัน

1/10 แก้ไขเป็น

... อ่านเพิ่มเติมถ้าคุณกำลังชั่งใจว่า “เมษาลาตะวัน” เหมาะกับตัวเองไหม ผมสรุปจากประสบการณ์อ่านของผมแบบจับต้องได้ไว้ให้ เผื่อช่วยตัดสินใจก่อนกดซื้อ/ยืมมาอ่าน อย่างแรกที่รู้สึกได้ชัดคือโทนมันเป็นนิยายวายไทยที่เล่า “ความสัมพันธ์แบบค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไป” มากกว่าจะเน้นดราม่าหนักหรือหวานจัด ๆ ความสนุกเลยมาในแบบอ่านเพลิน เหมือนนั่งฟังเด็กคนหนึ่งเล่าชีวิตตัวเองผ่านความคิดในหัว ซึ่งคนที่ชอบงาน coming-of-age หรือเรื่องวัยรุ่นที่เน้นความรู้สึกภายในจะอินง่าย จุดเด่นที่ผมยังชอบคือภาษาที่ใช้ตอนเล่าความทุกข์/ความอัดอั้นของเมษา มันทำให้เรารู้สึก “อึดอัดตาม” ได้จริง ๆ หลายประโยคอ่านแล้วสะดุด เพราะมันเหมือนความคิดที่เราเคยมีตอนชอบใครสักคน แต่พูดออกมาตรง ๆ ไม่ได้ ถ้าคุณชอบนิยายที่มีประโยคโดน ๆ ให้ขีดเส้นใต้ไว้เยอะ ๆ เล่มนี้มีให้เก็บแน่นอน แต่ก็มี 2 อย่างที่ควรรู้ก่อนอ่าน 1) ช่วงต้นเมษาจะให้ฟีลเด็กกว่าวัย 15 อยู่พอสมควร (ทั้งคำพูดและจังหวะการคิด) ถ้าคุณซีเรียสเรื่องความสมเหตุสมผลของอายุ อาจต้องให้เวลาหน่อย เพราะพออ่านไปเรื่อย ๆ น้ำเสียงจะค่อย ๆ เข้าที่ขึ้น 2) ช่วงท้ายมีความ “ขาดรายละเอียด” บางส่วน ทำให้อารมณ์เหมือนโดนตัดฉับ โดยเฉพาะเรื่องของตะวันและการตัดสินใจของเมษา ผมเองถึงกับต้องย้อนอ่านซ้ำเพื่อพยายามต่อช่องว่าง ดังนั้นถ้าคุณคาดหวังบทสรุปที่เคลียร์ทุกปม อาจต้องปรับความคาดหวังเล็กน้อย แนะนำสำหรับคนที่อยากอ่านแนวไหน? - เหมาะกับคนที่อยากได้ “นิยายวายอ่านง่าย” พล็อตไม่ซับซ้อน อ่านวันเดียวจบ - เหมาะกับคนที่ชอบงานเล่ามุมมองตัวละครเป็นหลัก และชอบเสพอารมณ์เหงา ๆ หน่วง ๆ แบบวัยรุ่น - อาจไม่เหมาะถ้าคุณชอบพล็อตพลิกแรง ๆ หรือบทสรุปที่อธิบายทุกอย่างชัดเจน ทิปเล็ก ๆ จากผม: ตอนอ่านลองจับตา “ความรู้สึกที่เมษาไม่พูดออกมา” มากกว่าคำพูดตรง ๆ จะได้อรรถรสขึ้น และถ้าคุณมีที่คั่นหนังสืออยู่แล้ว (เล่มนี้เห็นหลายคนได้ที่คั่นลายสีสันสดใส) ผมแนะนำให้คั่นไว้ตรงประโยคที่ชอบ เพราะเล่มนี้มีหลายท่อนที่ย้อนกลับมาอ่านแล้วจุกได้เรื่อย ๆ

ค้นหา ·
เมษาลาตะวัน วิเคราะห์