รีวิวหนังสือ อโศกสาง
อ่านงานสืบสวนของคุณปราปต์ที่ไร ช่วงท้าย ๆ สับสนงงงวยทุกที
อโศกสาง
7 คะแนน หรือ ★ ★ ★ ☆
เกิดเหตุฆาตกรรมขึ้นหลายราย ศพอยู่ในสภาพน่าสยดสยอง ใกล้กับศพพบกระดาษที่เขียนข้อความจากนิทานเวตาลเอาไว้ ทำให้ “ไตรตรึงษ์” และ “มโหตร” จากสำนักลิงพาดกลอนถูกตามมาช่วยสืบคดีนี้ เกิดอะไรขึ้นกับคนพวกนี้กันแน่ ฆาตกรทำแบบนี้ไปทำไม เหยื่อแต่ละคนมีควา มเชื่อมโยงกันหรือไม่
พล็อต/เนื้อเรื่องดี สนุก เข้มข้นมาก ซับซ้อนมาก แต่ก็อ่านง่ายเข้าใจง่ายกว่าหลาย ๆ เล่มที่เคยอ่านมา ถึงอย่างนั้นช่วงท้าย ๆ ผมก็งง ๆ อยู่ดี ซึ่งเป็นแบบนี้ตลอดเวลาอ่านงานของคุณปราปต์ การเอานิทานเวตาลมาเป็นส่วนหนึ่งของคดีมีความน่าสนใจมาก ถึงกับต้องไปหาอ่านหาดูเพิ่มเติมกันเลยทีเดียว
การดำเนินเรื่องค่อนข้างช้า เนื้อเรื่องมีรายละเอียดเยอะ มีการสลับไปมาของสองตัวละครหลัก แต่บทบาทสำคัญของเล่มนี้จะเป็น “สารนิจ” ที่เป็นนักข่าวมากกว่าไตรตรึงษ์ เหยื่อไม่ได้มีแค่คนเดียว ตัวปริศนาก็เลยเยอะทำให้เนื้อน่าสนใจมาก ๆ อ่านได้เรื่อย ๆ เพลิน ๆ อาจจะมีน่าเบื่อบ้างนิด ๆ เพราะหนา แต่ไม่ถึงกับอยากวาง อ่านแล้วติดมือมาก
การคาดเดาเนื้อหาถือว่ายากนะ แต่ก็ไม่ได้มีเหตุการณ ์อะไรที่พีคมากเท่าไหร่ ส่วนการเดาตัวฆาตกรก็ยากเช่นกัน ตัวละครค่อนข้างเยอะ หลายคนดูน่าสงสัย ผมไม่ได้เดาใครไว้ ตอนเฉลยไม่ได้พีคมากเท่าไหร่
ตอนจบมีความดราม่านิด ๆ ตอนเฉลยก็มีความงงหน่อย ๆ แต่ไม่ถึงกับไม่เข้าใจอะไรเลย
โดยรวมดี งานละเอียด สนุก เข้มข้น อ่านง่ายกว่าเกือบทุกเล่มที่เคยอ่านมา ในช่วงที่ค่อย ๆ เฉลยมีงง ๆ บ้าง น่าจะเป็นเพราะผมเบลอเองแหละ อ่านเยอะเกิน การเอานิทานเวตาลมาเป็นองค์ประกอบของคดีทำได้น่าสนใจนะ ถึงพล็อตมันดูเดิม ๆ แต่มันเป็นเหมือนลายเซ็นของคุณปราปต์ ซึ่งผมชอบนะ และมันก็บ่งบอกได้ชัดเจนด้วยว่านี่แหละ “นิยายสืบสวนสอบสวนไทย” อย่างแท้จริง รอรีวิวลิงพาดกลอนได้เลยครับ (เซ็ทนี้ผมอ่านย้อนหลังไปหน้านะครับ)
ผู้เขียน : ปราปต์
สำนักพิมพ์ : Prisn ปริซึม
หมวด : วรรณกร รมไทย
#นิยายสืบสวนสอบสวน #นิยายระทึกขวัญ #นิยายฆาตรกรรม #อโศกสาง #นิยายไทย
หลายครั้งที่นิยายไทยแนวสืบสวนสอบสวนมีองค์ประกอบที่ทำให้ต้องคิดตามอย่างลึกซึ้ง และ 'อโศกสาง' ก็เป็นหนึ่งในนั้นที่ผมประทับใจมาก โดยเฉพาะการนำเอานิทานเวตาลโบราณมาเป็นแกนกลางของคดีฆาตกรรม ทำให้เรื่องราวไม่เพียงแค่ซับซ้อน แต่ยังมีความลึกลับและมนต์ขลังในแบบฉบับไทย ๆ จากประสบการณ์การอ่านหนังสือเล่มนี้ ผมพบว่าการดำเนินเรื่องใช้จังหวะช้าและละเอียดอ่อนซึ่งเหมาะกับคนที่ชอบวิเคราะห์เนื้อหาอย่างถี่ถ้วน ถึงแม้จะมีช่วงงงๆ เมื่อเนื้อเรื่องสับสนบ้าง แต่ก็เป็นข้อดีที่ทำให้ต้องติดตามและมีส่วนร่วมกับการไขปริศนาอย่างเข้มข้น นอกจากนี้ ตัวละครอย่างสารนิจที่รับบทนักข่าว มีบทบาทสำคัญและแตกต่างจากนิยายสืบสวนเรื่องอื่น ๆ ทำให้เรื่องมีมิติและความหลากหลายมากขึ้น เหยื่อในคดีไม่ได้มีเพียงรายเดียว เป็นการเปิดโอกาสให้ผู้อ่านได้สัมผัสมุมมองของการสืบสวนซึ่งมีหลายตัวแปร สำหรับใครที่ชอบความท้าทายในการคาดเดาตัวฆาตกรและชื่นชอบนิยายระทึกขวัญแบบไทย ๆ 'อโศกสาง' ถือเป็นงานที่ตอบโจทย์ได้อย่างดี ถึงแม้จะบางช่วงไม่ได้พีคสุด ๆ แต่ด้วยเนื้อหาที่ละเอียดและความผสมผสานขององค์ประกอบต่าง ๆ ทำให้หนังสือเล่มนี้น่าสนใจและควรค่าแก่การอ่านอย่างยิ่ง และถ้าหากสนใจ เพิ่มเติมเกี่ยวกับคดีและตัวละคร สามารถลองค้นคว้นนิทานเวตาลเพิ่มเติม เพื่อเข้าใจลึกซึ้งกับการนำเสนอที่แปลกใหม่ในงานของคุณปราปต์ ซึ่งเป็นจุดเด่นที่ทำให้นิยายสืบสวนสอบสวนไทยเล่มนี้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว
