รีวิวหนังสือ อโศกสาง

อ่านงานสืบสวนของคุณปราปต์ที่ไร ช่วงท้าย ๆ สับสนงงงวยทุกที

อโศกสาง

7 คะแนน หรือ ★ ★ ★ ☆

เกิดเหตุฆาตกรรมขึ้นหลายราย ศพอยู่ในสภาพน่าสยดสยอง ใกล้กับศพพบกระดาษที่เขียนข้อความจากนิทานเวตาลเอาไว้ ทำให้ “ไตรตรึงษ์” และ “มโหตร” จากสำนักลิงพาดกลอนถูกตามมาช่วยสืบคดีนี้ เกิดอะไรขึ้นกับคนพวกนี้กันแน่ ฆาตกรทำแบบนี้ไปทำไม เหยื่อแต่ละคนมีความเชื่อมโยงกันหรือไม่

พล็อต/เนื้อเรื่องดี สนุก เข้มข้นมาก ซับซ้อนมาก แต่ก็อ่านง่ายเข้าใจง่ายกว่าหลาย ๆ เล่มที่เคยอ่านมา ถึงอย่างนั้นช่วงท้าย ๆ ผมก็งง ๆ อยู่ดี ซึ่งเป็นแบบนี้ตลอดเวลาอ่านงานของคุณปราปต์ การเอานิทานเวตาลมาเป็นส่วนหนึ่งของคดีมีความน่าสนใจมาก ถึงกับต้องไปหาอ่านหาดูเพิ่มเติมกันเลยทีเดียว

การดำเนินเรื่องค่อนข้างช้า เนื้อเรื่องมีรายละเอียดเยอะ มีการสลับไปมาของสองตัวละครหลัก แต่บทบาทสำคัญของเล่มนี้จะเป็น “สารนิจ” ที่เป็นนักข่าวมากกว่าไตรตรึงษ์ เหยื่อไม่ได้มีแค่คนเดียว ตัวปริศนาก็เลยเยอะทำให้เนื้อน่าสนใจมาก ๆ อ่านได้เรื่อย ๆ เพลิน ๆ อาจจะมีน่าเบื่อบ้างนิด ๆ เพราะหนา แต่ไม่ถึงกับอยากวาง อ่านแล้วติดมือมาก

การคาดเดาเนื้อหาถือว่ายากนะ แต่ก็ไม่ได้มีเหตุการณ์อะไรที่พีคมากเท่าไหร่ ส่วนการเดาตัวฆาตกรก็ยากเช่นกัน ตัวละครค่อนข้างเยอะ หลายคนดูน่าสงสัย ผมไม่ได้เดาใครไว้ ตอนเฉลยไม่ได้พีคมากเท่าไหร่

ตอนจบมีความดราม่านิด ๆ ตอนเฉลยก็มีความงงหน่อย ๆ แต่ไม่ถึงกับไม่เข้าใจอะไรเลย

โดยรวมดี งานละเอียด สนุก เข้มข้น อ่านง่ายกว่าเกือบทุกเล่มที่เคยอ่านมา ในช่วงที่ค่อย ๆ เฉลยมีงง ๆ บ้าง น่าจะเป็นเพราะผมเบลอเองแหละ อ่านเยอะเกิน การเอานิทานเวตาลมาเป็นองค์ประกอบของคดีทำได้น่าสนใจนะ ถึงพล็อตมันดูเดิม ๆ แต่มันเป็นเหมือนลายเซ็นของคุณปราปต์ ซึ่งผมชอบนะ และมันก็บ่งบอกได้ชัดเจนด้วยว่านี่แหละ “นิยายสืบสวนสอบสวนไทย” อย่างแท้จริง รอรีวิวลิงพาดกลอนได้เลยครับ (เซ็ทนี้ผมอ่านย้อนหลังไปหน้านะครับ)

ผู้เขียน : ปราปต์

สำนักพิมพ์ : Prisn ปริซึม

หมวด : วรรณกรรมไทย

#นิยายสืบสวนสอบสวน #นิยายระทึกขวัญ #นิยายฆาตรกรรม #อโศกสาง #นิยายไทย