รีวิวหนังสือ ปีศาจ

คิดว่าจะดีมากกว่านี้ แต่ก็ยังอินไม่น้อยเลยนะ ชอบประมาณนึงเลย

ปีศาจ

8 คะแนน หรือ ★ ★ ★ ★

เรื่องราวของ “รัชนี” หญิงสาวจากตระกูลสูงศักดิ์ และ “สาย สีมา” ชายหนุ่มลูกชาวนาที่ทั้งได้มาพบกัน และนำไปสู้ความรักต่างชนชั้นที่ผู้สูงศักดิ์ยากจะยอมรับ เพราะความคิดเก่า ๆ ที่หล่อหลอมพวกเขามา

พล็อต/เนื้อเรื่องดี สนุก ไม่มีอะไรซับซ้อน สำนวนธรรมดา ไม่ได้ใช่ศัพท์หวือหวา อ่านลื่น อ่านง่าย เข้าใจง่าย คิดว่าจะดีมากกว่านี้นะ เพราะคนพูดถึงกันเยอะ แต่ก็ไม่ใช่ไม่ดีนะ เกือบจะไม่อิน แต่ก็อินประมาณนึงเลย สิ่งที่ผู้เขียนอยากสะท้อนออกมาทำได้ดี โดนใจเลยแหละ

การดำเนินเรื่องไม่ได้รวดเร็วมาก เริ่มจากการเล่าถึงรัชนีที่ไม่ค่อยน่าสนใจเท่าไหร่ในช่วงแรก ๆ สลับกับการเล่าถึงสาย สีมาที่มีความน่าสนใจประมาณนึงไม่ถึงกับมาก แต่เมื่อทั้งคู่มาบรรจบพบรักกันความน่าสนใจก็เพิ่มขึ้นมาก ทำให้อ่านได้เรื่อย ๆ เพลิน ๆ ไม่น่าเบื่อ และติดมือมาก

การคาดเดาเนื้อหาช่วงแรก ๆ ถือว่ายากนะ เพราะไม่รู้เลยว่าทั้งสองคนเป็นใคร แต่พอทั้งสองคนพบรักกันก็ง่ายขึ้น เพราะหลาย ๆ คนคงรู้อยู่แล้วว่าหนังสือเล่มนี้จะสื่อถึงอะไร ทำให้คาดเดาง่ายในช่วงท้าย ๆ แต่ไม่ได้มีผลมากับความสนุกนะ ยังรู้สึกว่ามันพีคอยู่ดี

ช่วงท้าย ๆ เป็นช่วงที่สิ่งที่ผู้เขียนจะสื่อออกมาอยู่ในนั้น ซึ่งผมว่ามันน้อยไป ผมคิดว่ามันควรมีมาเรื่อย ๆ แต่ใด ๆ ก็รู้สึกอินอยู่ดี อาจจะเพราะมันไม่ค่อยพูดถึงมาตั้งแต่ก่อนหน้าด้วยแหละ พอเจอประโยคนั้นมันเลยทัช

โดยรวมดี สนุก อ่านง่าย เข้าใจง่าย ช่วงแรก ๆ ไม่ได้น่าสนใจมากเท่าไหร่ แต่ช่วงหลัง ๆ น่าสนใจขึ้นมาก สิ่งที่อยากจะสื่อออกมาน้อยไปหน่อย แต่ก็ชัดเจนดี ทรงพลัง

ถึงแม้จะผ่านมาแล้ว 70 ปี หนังสือเล่มนี้ก็ยังใช้ได้อยู่ ซึ่งมันไม่ควรเป็นแบบนี้ด้วยซ้ำ ทั้ง ๆ ที่ผู้ใหญ่ในบ้านเราหลาย ๆ คนก็เคยเป็นปีศาจที่กาลเวลาได้สร้างขึ้นมาก่อนรุ่นพวกเรา แต่ตอนนี้พวกเขาเหล่านั้นกลับกลายเป็นผู้หยุดยั้งหรือเหนี่ยวรั้งความเปลี่ยนแปลงเอาไว้ โคตรน่าเศร้า โคตรน่าผิดหวัง

ผู้เขียน : เสนีย์ เสาวพงศ์

สำนักพิมพ์ : มติชน

หมวด : วรรณกรรมไทย

#นิยายไทย #นิยายรัก #นิยายสะท้อนสังคม #ปีศาจ #เสนีย์เสาวพงศ์