Book review, chrysanthemum.

หลายคนที่เสิร์ชหาคำว่า “เบญจทีรฆันดร แปลว่าอะไร” หรือ “ทีรฆันดร แปลว่า” มักอยากรู้ความหมายของชื่อเรื่องก่อนตัดสินใจซื้อ ฉบับที่ผมเข้าใจแบบอ่านเอาความรู้สึกคือ ชื่อมันให้โทน “ลึกลับ ดึกดำบรรพ์ หนักแน่น” เหมือนคำโบราณ/บาลีสันสกฤตที่ทำให้บรรยากาศดูจริงจังขึ้น (ถ้าจะเอาแบบเป๊ะ ๆ ผมแนะนำเช็กพจนานุกรมบาลี-สันสกฤตหรือคำอธิบายจากผู้เขียน/สำนักพิมพ์อีกทีนะ) แต่ในเชิงอรรถรส ชื่อนี้ทำหน้าที่ดีมาก เพราะพอเปิดเล่มมาเจอ “ป่ามืด” กับภารกิจตามล่าแล้ว มันเข้ากันแบบไม่ต้องพยายาม ถ้าถามว่า “เบญจทีรฆันดร” เหมาะกับใคร ผมว่าถูกใจคนที่ชอบนิยายสืบสวนสอบสวนไทยที่เน้นบรรยากาศและความกดดันมากกว่าสายถอดรหัสยาก ๆ เพราะเล่มนี้อ่านลื่น เนื้อเรื่องไปไว และปริศนาไม่ได้ซับซ้อนจนต้องจดโน้ต แต่ความสนุกอยู่ที่สถานการณ์ในป่า ความเสี่ยง และความรู้สึกเหมือนกำลังเอาตัวรอดไปพร้อมตัวละคร (แค่ภาพปกที่เป็น “ป่ามืด” กับอารมณ์คม ๆ ก็ชวนให้จินตนาการไปไกลแล้ว) อีกจุดที่หลายคนน่าจะอยากรู้ก่อนซื้อหนังสือเบญจทีรฆันดร คือ “โหดไหม/น่ากลัวไหม” ตัวคดีมีความโหดในระดับชวนขนลุก โดยเฉพาะคอนเซ็ปต์ศพถูกเย็บปากที่ทำให้การชันสูตรยากและหลักฐานน้อย แต่โทนไม่ได้มาแนวสยองขวัญจัด ๆ มันออกแนวระทึก+ลุ้นมากกว่า ถ้าคุณอ่านนิยายฆาตรกรรมได้อยู่แล้ว เล่มนี้น่าจะไปต่อได้ไม่ยาก สำหรับการเดา ผมรู้สึกว่าเรื่องวางให้ “เดาได้แต่ไม่มั่นใจ” คือเราพอจับทิศทางได้บางช่วง แต่พอมีเหตุการณ์ตัดหน้าหรือมีตัวละครสำคัญถูกปิดเกมเร็ว มันทำให้ความมั่นใจเราพัง แล้วต้องไล่ใหม่ จุดที่ผมชอบคือแรงจูงใจฝั่งดราม่า มันทำให้คดีไม่ได้เป็นแค่เกมจับคนร้าย แต่มีความเจ็บ มีแผลในใจ และทำให้ตอนเฉลยมีน้ำหนักมากขึ้น ถ้าจะให้ทริคเล็ก ๆ ในการอ่านให้สนุก: ลองอ่านรวดเดียวช่วงกลางเล่ม เพราะจังหวะไล่ล่ากับบรรยากาศป่าจะทำงานดีที่สุดตอนเราอินต่อเนื่อง และระหว่างอ่านให้สังเกตรายละเอียด “คำบอกเล่า/พฤติกรรม” มากกว่าวัตถุพยาน เพราะเรื่องนี้เล่นกับการไม่มีหลักฐานชัด ๆ อยู่พอสมควร โดยรวม ถ้าคุณกำลังมองหารีวิว “เบญจทีรฆันดร หนังสือ” จาก 13357 publishing แบบไม่สปอยล์หนัก ผมมองว่าเป็นเล่มที่เด่นเรื่องความลุ้นและบรรยากาศ อ่านง่าย ติดมือ และปิดท้ายด้วยอารมณ์ดราม่าที่ค้างอยู่ในใจได้พอดี ๆ