รีวิวหนังสือ ฉลามครุยถือคันชักอย่างเงียบงัน
ดีกว่าที่คาด แต่ก็ยังไม่ได้ดีมากสำหรับผม
ラブカは静かに弓を持つ | ฉลามครุยถือคันชักอย่างเงียบงัน
7 คะแนน หรือ ★ ★ ★ ☆
เรื่องราวของ “ทาจิบานะ อิตสึกิ” ชายหนุ่มที่ทำงานอยู่ในสมาคมลิขสิทธิ์เพลงของประเทศญี่ปุ่น วันหนึ่ง
เข้าได้รับมอบหมายจากหัวหน้าให้ไปแฝงตัวอยู่ในโรงเรียนสอนดนตรีแห่งหนึ่ง เพื่อสืบหาหลักฐานคดีการละ เมิดลิขสิทธิ์ ทำให้เขาได้พบกับ “อาซาบะ” อาจารย์สอนเชลโล และเพื่อน ๆ ที่เล่นเชลโลเหมือนกัน ทำให้เขานึกถึงบางสิ่งในอดีตที่ถูกเก็บไว้ในส่วนลึกของหัวใจ
พล็อต/เนื้อเรื่องดี สนุก ไม่ซับซ้อน อ่านง่าย เข้าใจง่าย ไม่ได้มีอะไรให้ลุ้น มีความอบอุ่นหัวใจ มีความลึกซึ้งอยู่บ้าง ชอบที่เอาเรื่องลิขสิทธิ์เพลงของญี่ปุ่นมามาเป็นประเด็นหลัก ถือว่าเป็นความรู้ใหม่เลยแหละ
การดำเนินเรื่องไม่ได้รวดเร็วมาก ช่วงแรก ๆ เบา ๆ แต่ก็น่าสนใจมาก ส่วนช่วงหลังมีความเข้มข้นขึ้น แต่ผมกลับชอบน้อยกว่าช่วงแรก น่าจะชอบมูดช่วงแรก ๆ ที่มันมีเรื่องของเพลง ดนตรี มันเบาสมองดี ไม่ต้องคิดมาก ส่วนช่วงหลังมันค่อนข้างตึง ๆ หน่อย แต่รวม ๆ ก็อ่านได้เรื่อย ๆ เพลิน ๆ ไม่น่าเบื่อ
การคาดเดาเนื้อหาไม่ยากมาก ถ้ามาแนว ๆ นี้รู ้เลยว่าจะดำเนินไปแบบ จุดจบจะเป็นอย่างไร ทำให้ไม่ได้มีอะไรที่รู้สึกพีค แต่ก็ไม่ติดอะไรนะ เพราะการดำเนินเรื่องมันดีมากอยู่แล้ว
ตอนจบก็เป็นไปตามคาด ทำให้ไม่ได้รู้สึกพีคหรือว้าวอะไร แต่ก็ชอบนะ มันเหมืนมันสูตรสำเร็จของพล็อตแบบนี้ ถึงจะพอเดาได้ แต่ก็เป็นอะไรที่หลาย ๆ คนชอบ
โดยรวมดี สนุก อ่านง่าย เข้าใจง่าย ช่วงแรก ๆ ค่อนข้างเบาสมอง ความตึงจะไล่ระดับไปเรื่อย ๆ แต่ก็ไม่ได้ตึงมาก เพราะรู้อยู่แล้วว่าจุจบจะเป็นประมาณไหน ชอบที่ได้รู้เรื่องเกี่ยวกับลิขสิทธิ์เพลงของญี่ปุ่น ทำให้รู้เลยว่าบ้านเขาเข้มงวดมาก ถึงจะเรียบ ๆ ไม่หวือหวา หรือมีอะไรลุ้น ๆ พีค ๆ แต่ก็อ่านได้เรื่อย ๆ เพลิน ๆ ไม่น่าเบื่อครับ
ผู้เขียน : อาดัน มิโอะ
ผู้แปล : ฉัตรขวัญ อดิศัย
สำนักพิมพ์ : Yozora
หมวด : วรรณกรรมแปล
#นิยายอบอุ่นหัวใจ #นิยายดราม่า #นิยายสืบสวนสอบสวน #ฉลามครุยถือคันชักอย่างเงียบงัน #นิยายญี่ปุ่น
จากประสบการณ์อ่านนิยาย "ฉลามครุยถือคันชักอย่างเงียบงัน" รู้สึกได้ถึงเสน่ห์เฉพาะตัวของเรื่องที่ผสมผสานระหว่างความนุ่มนวลของดนตรีกับความเข้มข้นทางด้านคดีละเมิดลิขสิทธิ์ เพลง ซึ่งเป็นประเด็นที่ไม่ค่อยถูกหยิบมานำเสนอในนิยายทั่วไป การดำเนินเรื่องที่ค่อยเป็นค่อยไปในช่วงแรก ให้ความรู้สึกเหมือนได้ดื่มด่ำกับเสียงเพลงและจังหวะชีวิตของตัวละคร ทำให้ผู้อ่านรู้สึกผ่อนคลาย ในขณะที่ช่วงหลังที่ความตึงเครียดเพิ่มขึ้นก็ช่วยเติมเต็มมิติของเรื่องได้ดี แม้ตอนจบจะสามารถคาดเดาได้ แต่ก็ไม่ลดทอนความประทับใจจากการเล่าเรื่อง การใช้ภาษาที่เรียบง่ายและเข้าถึงง่าย ทำให้นิยายเล่มนี้เหมาะกับผู้ที่ชื่นชอบเรื่องราวอบอุ่นหัวใจและต้องการความรู้ใหม่ ๆ เกี่ยวกับระบบลิขสิทธิ์ในวงการดนตรีของญี่ปุ่น ซึ่งถือว่าเป็นเสน่ห์ที่ทำให้นิยายเรื่องนี้แตกต่างและน่าสนใจมากขึ้น นอกจากนี้เนื้อหาที่เกี่ยวกับโรงเรียนสอนดนตรีและการเล่นเชลโล ยังสะท้อนให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครและความทรงจำในอดีตที่ถูกเก็บซ่อนไว้ ซึ่งเป็นอีกหนึ่งจุดเด่นที่ช่วยให้เรื่องมีความลึกซึ้งและซับซ้อนทางอารมณ์มากขึ้น สำหรับใครที่กำลังมองหานิยายญี่ปุ่นที่มีความอบอุ่นและแฝงไปด้วยความรู้ที่น่าสนใจ เล่มนี้ค่อนข้างตอบโจทย์ได้ดีทีเดียว
