รีวิวหนังสือ ใครคือเอเลี่ยน?
ถึงจะเก่า แต่ก็ยังเก๋าอยู่
Who Goes There? | ใครคือเอเลี่ยน?
8 คะแนน หรือ ★ ★ ★ ★
เรื่องราวของกลุ่มนักสำรวจที่ประจำการอยู่ ณ สถานีวิจัยในทวีปแอนตาร์กตกา พวกเขาค้นพบสิ่งมีชีวิตประหลาดที่คาดว่ามาจากนอกโลกถูกแช่ไว้ในน้ำแข็ง พวกเขานำมันกลับมายังสถานีวิจัย พวกเขาคิดถูกหรือไม่ที่ทำแบบนี้ เพราะหลังจากที่พวกเขาละลายน้ำแข็ง เพื่อทำการวิจัย สิ่งมีชีวิตประหลาดนี้ก็กลับมามีชีวิตอีกครั้ง
พล็อต/เนื้อเรื่องดี ยิ่งถ้าดูปีที่พิมพ์ครั้งแรกแลัว (1938) ถือว่าดีมาก สงสัยเลยว่าคิดได้ไง ได้รับอิทธิพลจากหนังสือเล่มไหนในสมัยนั้น และเล่มนี้มันน่าจะเป็นต้นแบบของสิ่งมีชีวิตประหลาดจากนอกโลกให้กับหลาย ๆ วงการด้วย อ่านสนุกมาก ไม่ซับซ้อน เป็นไซไฟอ่านง่าย เข้าใจง่าย ใช้ทฤษฎีหรือกฏทางวิทยาศาสตร์ที่เข้าใจไม่ยาก
การดำเนินเรื่องรวดเร็ว เนื้อเรื่องจะเป็นการหาความจริงว่าสิ่งมีชีวิตประหลาดนี้คืออะไร โดยนักวิวทยาศาสตร์ในเรื่องก็ตั้งสมมุติฐานไปเรื่อย ๆ และหาความจริงกัน ซึ่งมันน่าสนใจมาก เราก็สงสัยไปกับตัวละครด้วย ทำให้อ่านได้เรื่อย ๆ เพลิน ๆ ไม่มีจุดไหนน่าเบื่อเลย อีกอย่างคือมันสั้นด้วย
การคาดเดาเนื้อหาถือว่าไม่ยากมาก เพราะมันค่อนข้างเก่า อ่านแล้วนึกถึงหนังบางเรื่อง แต่ก็จำไม่ได้ มันคุ้น อ่านแล้วพอเดาได้ว่ามันไปทางไหน แต่ถึงอย่างนั้นเราก็สนุกไปกับมันได้นะ มีความเกินคาด มีพีคมาก ๆ อยู่
ตอนจบเกิดคาดจริง ถึงก่อนหน้าจะพอเดา ๆ ได้ก็เหอะ แอบหลอน แอบน่ากลัว ทั้ง ๆ ที่อ่านมาทั้งเรื่องไม่ได้รู้สึกแบบนี้เลย ตัวละครในเรื่องก็น่าจะรู้สึกแบบนี้เช่นกัน เหมือนความสงสัยมันกลบความกลัวน่ากลัวไปหมด แต่ยิ่งรู้จักไอตัวนี้เท่าไหร่ ความน่ากลัวก็จะยิ่งเข้ามา และเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
โดยรวมดีถึงดีมาก สนุกมาก น่าค้นหา น่าติดตาม อ่านแล้วติดมือมาก เป็นไซไฟที่อ่านง่าย เข้าใจง่าย ผมว้าวเลยแหละ หรืออาจจะไม่เคยอ่านไซไฟสัตว์ประหลาดที่เอาวิทยาศาสตร์มาสืบหาความจริง แต่การสร้ายสิ่งมีช ีวิตประหลาดขึ้นมาก็มองเป็นแฟนซีได้เหมือนกัน มันเลยแอบติดตรงนี้นิดนึง แต่ใด ๆ คือชอบมาก แอบเสียดายที่มันไม่แมส อาจจะเป็นเพราะอยู่ในสำนักพิมพ์เล็ก (รึเปล่า) ใครอยากลองอ่านไซไฟสิ่งมีชีวิตนอกโลกสมัยก่อน แนะนำเลยครับ
สุดท้าย “สำนักพิมพ์เวลาไม่ได้มีแค่ดาวซานถี่” นะครับ
ผู้เขียน : จอห์น ดับเบิลยู แคมป์เบลล์
ผู้แปล : สุภฤกษ์ สรวิฑย์
สำนักพิมพ์ : เวลา
หมวด : วรรณกรรมแปล
#นิยายไซไฟ #นิยายวิทยาศาสตร์ #ใครคือเอเลี่ยน #whogoesthere #สำนักพิมพ์เวลา
เวลาเจอคำถามว่า “ไซไฟ คืออะไร” เราว่าคำตอบที่เข้าใจง่ายที่สุดคือ: ไซไฟ (Science Fiction) คือเรื่องเล่าที่ใช้ “วิทยาศาสตร์/เหตุผล/สมมติฐาน” เป็นแกนในการตั้งคำถามกับโลก แล้วพาเราไปสำรวจผลลัพธ์แบบ “ถ้าเกิดขึ้นจริงจะเป็นยังไง” ไม่จำเป็นต้องมีศัพท์ยากหรือเทคโนโลยีเวอร์เสมอไป แค่มีตรรกะทางวิทยาศาสตร์มาช่วยขับเรื่อง ก็ถือว่าเป็นไซไฟแล้ว ถ้าให้เทียบภาพรวมแบบเร็ว ๆ แนวไซไฟมักเจอองค์ประกอบประมาณนี้: - ตั้งต้นจากสิ่งที่เป็นไปได้ทางวิทยาศาสตร์ (หรืออย่างน้อยก็พยายามอธิบายให้มีเหตุผล) - มีการทดลอง/การสังเกต/การตั้งสมมติฐาน เหมือนงานนักวิจัย - สำรวจ “ผลกระทบ” ต่อมนุษย์ สังคม หรือศีลธรรม เช่น ถ้ามีเอเลี่ยนจริง เราจะเชื่อใครได้บ้าง? พอเอาคำจำกัดความนี้มาดูเล่ม Who Goes There? | ใครคือเอเลี่ยน? จะเห็นชัดมากว่าเป็นไซไฟสายอ่านสนุก: กลุ่มนักสำรวจที่สถานีวิจัยในแอนตาร์กติกาเจอสิ่งมีชีวิตประหลาดถูกแช่แข็งไว้ในน้ำแข็ง แล้วความพังทั้งหมดเริ่มจาก “ความอยากรู้” ล้วน ๆ จุดที่เราชอบคือเรื่องใช้บรรยากาศสถานีวิจัยที่ตัดขาดจากโลกภายนอก ทำให้ความกดดันมันบีบขึ้นเรื่อย ๆ แบบไม่ต้องพึ่งฉากแอ็กชันเยอะ สิ่งที่ทำให้เล่มนี้เป็น “ไซไฟ” มากกว่าสยองขวัญเฉย ๆ คือวิธีเล่า: ตัวละครพยายามหาคำตอบว่ามันคืออะไรด้วยการสังเกตและตั้งสมมติฐานไปทีละขั้น เราในฐานะคนอ่านก็เหมือนนั่งอยู่ในห้องแล็บด้วย ค่อย ๆ เก็บข้อมูล แล้วเริ่มระแวงว่าเรื่องนี้ไม่ได้น่ากลัวเพราะหน้าตามอนสเตอร์อย่างเดียว แต่น่ากลัวเพราะ “ความไม่แน่นอน” และ “ความไว้ใจ” ที่พังลง ถ้าคุณเป็นมือใหม่อยากเริ่มอ่านไซไฟ เราว่าเล่มนี้เป็นตัวอย่างที่ดี เพราะอ่านง่าย ไม่ซับซ้อน และสั้นพอให้จบได้ไว แถมยังได้อารมณ์คลาสสิกจากงานยุคเก่า (พิมพ์ครั้งแรกปี 1938) ที่อ่านแล้วจะเข้าใจเลยว่าทำไมหลายคนบอกว่าเป็นต้นทางแรงบันดาลใจของเรื่องเอเลี่ยนยุคหลัง ๆ ทริคเลือกอ่านไซไฟให้ตรงใจจากประสบการณ์เรา: - ถ้าชอบลุ้น/สืบสวน เลือกไซไฟที่มี “ปริศนา” เป็นแกน เหมือนเล่มนี้ - ถ้าชอบไอเดียใหญ่ ๆ เลือกสายโลกอนาคต/เทคโนโลยี/อวกาศ - ถ้าอยากเริ่มแบบไม่ปวดหัว เลือกเล่มที่เน้นพล็อตและบรรยากาศมากกว่าทฤษฎีหนัก ๆ สรุป: “ไซไฟ คือ” การเล่าเรื่องที่ใช้วิทยาศาสตร์เป็นเครื่องมือชวนตั้งคำถาม และ Who Goes There? (ใครคือเอเลี่ยน?) คือเคสตัวอย่างที่อ่านแล้วเข้าใจแนวนี้ทันที—สนุก เดินเรื่องไว และทิ้งความหลอนไว้ตอนท้ายแบบจำได้ยาว ๆ