จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าการทุ่มเทเวลาให้กับสิ่งที่เราชอบจริงๆ นั้น เป็นเสมือนการเสพติดที่ดี คือเสพติดการพัฒนาตัวเองและการทำสิ่งที่สร้างความสุขและความหมายให้กับชีวิตจริง ๆ เมื่อเรามีความหลงใหลหรือความสนใจในด้านใดด้านหนึ่ง เราสามารถใช้เวลานั้นอย่างลืมเวลาและลืมโลกภายนอกไปได้ ในฐานะคนที่ชอบพัฒนาตัวเอง ผมพบว่าวิธีนี้ทำให้เกิดแรงขับเคลื่อนภายในที่ยั่งยืนตลอดเวลาโดยไม่รู้สึกเหนื่อยหรือเบื่อ ประโยชน์อีกอย่างที่ได้รับจากการเสพติดการพัฒนาดังกล่าว คือการได้เจอกับสิ่งใหม่ ๆ อย่างต่อเนื่อง และสามารถพัฒนาทักษะหรือความรู้ของตัวเองไปเรื่อย ๆ ซึ่งยิ่งทำบ่อยเท่าไร ก็ยิ่งรู้สึกติดใจและอยากทำต่อไปมากขึ้นเท่านั้น นอกจากนี้ ผมยังเชื่อว่าการทุ่มเทเวลาที่รักเป็นสิ่งที่ช่วยสร้างความมั่นใจและความสงบใจ เพราะเมื่อเราทำสิ่งที่คิดว่าเป็นประโยชน์ต่อตนเองจริง ๆ เราจะรู้สึกเห็นคุณค่าในตัวเองและชีวิตมากขึ้น สุดท้าย แม้ว่าการเสพติดนี้จะทำให้เราใช้เวลานานกับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะทำให้เราหลงทางหรือเสียเวลาเปล่า เพราะทุกนาทีที่ใช้ไปกับสิ่งที่รักและชอบ จะกลายเป็นการลงทุนที่คุ้มค่าสำหรับพัฒนาการชีวิตในระยะยาวอย่างแท้จริง