🛡️ ทุ่มงบหลายแสนล้าน! แต่ทำไมระบบกันขีปนาวุธสหรัฐฯ ถึงไม่ได้สร้างมาเพื่อรับมือรัสเซียหรือจีน?

จากประสบการณ์ในการติดตามข่าวสารและยุทธศาสตร์การทหารของสหรัฐฯ ทำให้ผมได้ตระหนักว่า ระบบกันขีปนาวุธ (เช่นระบบ GMD) ที่เห็นว่าทุ่มงบประมาณมหาศาล ไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อต่อสู้กับความรุนแรงลุกลามจากประเทศมหาอำนาจเช่นรัสเซียและจีนโดยตรง แต่เพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับภัยคุกคามที่เข้ามาในรูปแบบ "การโจมตีแบบจำกัด" ซึ่งหมายถึงจำนวนขีปนาวุธที่น้อยกว่าและมุ่งหวังผลลัพธ์ในระดับจำกัดหรือเป้าหมายเฉพาะ เหตุผลหลักที่ระบบเหล่านี้ไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อป้องกันสงครามนิวเคลียร์เต็มรูปแบบ ก็เพราะว่ายุทธศาสตร์ระหว่างประเทศระหว่างมหาอำนาจ เช่น สหรัฐฯ รัสเซีย และจีน ยังคงพึ่งพากลยุทธ์การป้องปรามด้วยนิวเคลียร์ (Nuclear Deterrence) ซึ่งเป็นการรักษาสมดุลแห่งอำนาจผ่านการคานอำนาจและการประกันว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่กล้าที่จะเริ่มเปิดฉากโดยเฉพาะอย่างยิ่งด้วยอาวุธนิวเคลียร์ เมื่อมองจากมุมนี้ การพัฒนาระบบป้องกันขีปนาวุธจึงเป็นเสมือนเกราะป้องกันเสริมที่ช่วยจัดการกับภัยคุกคามเล็กๆ ที่อาจเกิดจากประเทศที่มีขีดความสามารถนิวเคลียร์จำกัด หรือกลุ่มก่อการร้ายที่มีอาวุธขีปนาวุธ เช่น เกาหลีเหนือหรืออิหร่าน เป็นต้น เทคโนโลยีนี้ช่วยให้สหรัฐฯ มีความสามารถในการตอบโต้ที่ดียิ่งขึ้นโดยไม่ยึดติดอยู่กับการเตรียมพร้อมสำหรับสงครามนิวเคลียร์ใหญ่ อีกทั้งการเลือกลงทุนในระบบที่สามารถเล็งเป้าการโจมตีได้อย่างจำกัด ยังช่วยประหยัดทรัพยากรและเน้นความได้เปรียบในสถานการณ์ที่เกิดเหตุฉุกเฉินเฉพาะจุดมากกว่าการเตรียมพร้อมรับมือกับสงครามเต็มรูปแบบที่มีความซับซ้อนและใช้ทรัพยากรจำนวนมหาศาล แม้การใช้ระบบป้องกันขีปนาวุธจะสร้างความปลอดภัยได้ส่วนหนึ่ง แต่สุดท้ายความมั่นคงของประเทศก็ยังยึดโยงกับการทูตและการรักษาสมดุลอำนาจทางทหารอย่างต่อเนื่อง โดยสรุป ผมเชื่อว่าสหรัฐฯ ยังคงยึดมั่นในแนวทางป้องปรามนิวเคลียร์เป็นหลัก และระบบป้องกันขีปนาวุธที่ได้รับการพัฒนาขึ้นมา เป็นเครื่องมือเสริมที่เน้นการป้องกันภัยคุกคามขนาดเล็กซึ่งอาจเกิดขึ้นจริงในทันทีมากกว่า ซึ่งเป็นการสร้างความมั่นคงในเชิงภูมิยุทธศาสตร์ที่มีความซับซ้อนและรอบคอบในระดับสูงครับ