ออสเตรเลียกำลังเดินหน้าหนึ่งในแผนยกระดับกองทัพครั้งใหญ่ ด้วยงบประมาณประมาณ A$425 พันล้านตลอด 10 ปี ภายใต้ 2026 Integrated Investment Program
🌊 สูงสุด A$130 พันล้าน สำหรับสงครามใต้น้ำ ครอบคลุมโครงการเรือดำน้ำพลังงานนิวเคลียร์ติดอาวุธแบบปกติภายใต้ AUKUS และระบบทางทะเลไร้คนขับ
🚢 สูงสุด A$77 พันล้าน สำหรับเรือฟริเกตและเรือพิฆ าต เพื่อเพิ่มศักยภาพควบคุมพื้นที่ทางทะเล
🚀 อีก สูงสุด A$35 พันล้าน สำหรับอาวุธ Hypersonic ขีปนาวุธพิสัยไกลขึ้น และระบบตรวจจับ–กำหนดเป้าหมาย
นอกจากนี้ยังมีการลงทุนใน MQ-28 Ghost Bat ระบบไร้คนขับ การป้องกันทางอากาศและขีปนาวุธ รวมถึง Space และ Cyber
🎯 แนวคิดสำคัญคือ Strategy of Denial — ทำให้ฝ่ายตรงข้ามต้องคิดหนักขึ้นก่อนพยายามส่งกำลังเข้ามาในภูมิภาค พร้อมเพิ่มความสามารถของออสเตรเลียในการพึ่งพาตัวเองและปฏิบัติการในพื้นที่อินโด-แปซิฟิกที่กว้างมหาศาล
พูดง่าย ๆ คือ ออสเตรเลียไม่ได้เพิ่มแค่ “จำนวนอาวุธ” แต่กำลังเปลี่ยนโครงสร้างกองทัพให้ ยิงได้ไกลขึ้น อยู่รอดได้มากขึ้น และพึ่งตัวเองได้มากกว่าเดิม
Sources: Australian Department of Defence — 2026 National Defence Strategy & Integrated Investment Program, 16–17 Apr 2026
จากประสบการณ์ที่ติดตามข่าวสารด้านความมั่นคงและเทคโนโลยีทางทหาร ผมเห็นว่าแผนยุทธศาสตร์ของออสเตรเลียในปี 2026 นี้ ถือเป็นก้าวสำคัญสำหรับภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกเลยทีเดียว เพราะนอกจากจะเน้นงบประมาณมหาศาล A$425 พันล้าน โดยเฉลี่ยกว่าปีละ A$42.5 พันล้านแล้ว ยังแสดงให้เห็นถึงการให้ความสำคัญกับเทคโนโลยีที่ทันสมัยและความพร้อมทางยุทธศาสตร์อย่างครบถ้วน โครงการเรือดำน้ำพลังงานนิวเคลียร์ที่พัฒนาโดยความร่วมมือภายใต้กรอบ AUKUS คือหัวใจหลักของการเพิ่มขีดความสามารถทางทะเล เพราะเรือดำน้ำเหล่านี้มีความสามารถในการปฏิบัติการในระยะเวลานานและเสี่ยงน้อยกว่าการใช้เทคโนโลยีแบบเดิม นอกจากนี้การลงทุนในเรือฟริเกตและเรือพิฆาตที่เน้นอาวุธและระบบควบคุมพื้นที่ทางทะเลยังช่วยสร้างภูมิคุ้มกันและเป็นตัวแปรสำคัญที่สามารถตอบโต้ภัยคุกคามได้อย่างรวดเร็ว ส่วนงบประมาณ A$35 พันล้านที่จัดสรรให้กับอาวุธ Hypersonic และระบบตรวจจับ-กำหนดเป้าหมาย นับว่าเป็นการปรับปรุงยุทโธปกรณ์ตามแนวโน้มเทคโนโลยีสมัยใหม่ โดยเฉพาะขีปนาวุธที่มีความเร็วสูงและพิสัยยิงไกล ทำให้ฝ่ายตรงข้ามต้องคำนวณความเสี่ยงและยากที่จะตอบโต้ ประกอบกับการเสริมความสามารถด้านระบบไร้คนขับอย่าง MQ-28 Ghost Bat ที่พัฒนาอย่างรวดเร็วในหมู่ประเทศพันธมิตร ถือว่าเป็นการเสริมแกร่งทั้งในมิติทางอากาศและทางทะเล สิ่งที่ผมมองว่าเป็นจุดเด่นสำคัญของยุทธศาสตร์นี้ คือแนวคิด Strategy of Denial ที่เน้นสร้างความยากลำบากให้กับฝ่ายตรงข้ามก่อนเข้ามาแทรกแซงพื้นที่ พร้อมกันนี้ยังช่วยเพิ่มความสามารถของออสเตรเลียในการปฏิบัติการด้วยตนเองในภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกที่กว้างใหญ่มาก ออสเตรเลียจึงไม่ใช่แค่เพิ่มจำนวนอาวุธ แต่กำลังเปลี่ยนโครงสร้างให้พร้อมสำหรับสงครามในอนาคต สามารถยิงได้ไกลขึ้นและอยู่รอดในสนามรบได้มากขึ้น จากการติดตามข้อมูลนี้ ผมคิดว่ายุทธศาสตร์นี้ยังสามารถเป็นกรณีศึกษาที่ดีของประเทศอื่น ๆ ในภูมิภาคที่ต้องการเสริมแกร่งกองทัพให้พร้อมรับมือกับความท้าทายใหม่ ๆ อย่างเท่าทันและยั่งยืน
