เงินกูใครบริหาร 😱
💸 “กูเป็นหนี้มึงเท่าไหร่วะ?”
“79,999 บาทครับ”
ลุงหยิบเงินออกมา 50,000 บาท แล้วพูดว่า
“มึงเอาไปก่อน ที่เหลือกูขอหมุนก่อน”
ประโยคนี้ผมได้ยินวนอยู่หลายปี…
ขายของ
เก็บเงิน
ขอหมุนก่อน
ขายของ
เก็บเงิน
ขอหมุนก่อน
วนซ้ำจนวันหนึ่งผมเริ่มถามตัวเองว่า
ตกลงธุรกิจนี้คุณค่า มันอยู่ตรงไหน?
ฝ่ายขายบอกว่าโปรดักส์ดี
ลูกค้าชอบ
คุณภาพเหนือคู่แข่ง
แต่พอถึงเวลาขายจริง
สิ่งที่ลูกค้าถามกลับไม่ใช่สูตรอาหาร
ไม่ใช่ผลการเลี้ยง
แต่เป็น
“ปล่อยเครดิตไหม?”
ยิ่งทำไปยิ่งรู้สึกว่า
บางธุรกิจไม่ได้แข่งขันกันที่โปรดักส์
แต่แข่งขันกันที่เครดิต
ใครปล่อยได้นานกว่า
ใครให้วงเงินได้มากกว่า
ใครยอมรับความเสี่ยงได้มากกว่า
สุดท้ายผมตัดสินใจปิดดีลกับลุง
ไม่ใช่เพราะโกรธ
ไม่ใช่เพราะเกลียด
แต่เพราะผมไม่อยากเอาอนาคตทางการเงินของตัวเอง
ไปฝากไว้กับการบริหารเงินของคนอื่นอีกแล้ว
โชคดีที่เราจบกันด้วยดี
ยังคุยกันได้
ยังทักทายกันได้
แต่บทเรียนนี้ทำให้ผมเข้าใจว่า
“สินค้าดี อาจทำให้ขายได้”
แต่
“เครดิตต่างหาก ที่เป็นตัวกำหนดว่าธุรกิจนี้จะอยู่รอดหรือไม่”
📌 บางครั้งสิ่งที่เราคิดว่ากำลังขายสินค้า
จริง ๆ แล้วเราอาจกำลังปล่อยสินเชื่ออยู่ก็ได้
⚠️ Disclaimer: โพสต์นี้เป็นการเล่าประสบการณ์ส่วนตัวจากการดำเนินธุรกิจในอดีต เพื่อแบ่งปันมุมมองด้านเครดิต กระแสเงินสด และความเสี่ยงทางธุรกิจเท่านั้น ไม่มีเจตนาพาดพิงหรือสร้างความเสียหายแก่บุคคลใด ทุกเหตุการณ์ได้จบลงด้วยดีและให้เกียรติกันเสมอ






















