それは'68年の非常に意図的な節約でした。
貯蓄は9月から12月まで開始されます68
初期の日々ではなく、ある程度の節約です。
その後、意図的に毎日貯金することは、予想以上です。
来年は自分自身のために新しい貯蓄チャレンジを行います。
私たちは、それぞれ100枚のカードが50、100、500、1000の銀行に分かれた貯蓄帳に貯蓄してみます。
最初に集められ、非常に誇りに思っている貯蓄帳は、サウザンドバンクです。
誰とも競い合わず、自分の心と競い合い、それがとてもうまくいくと感じています。
#後で使用する前の節約多くを得ることは、貯金を知ることほど重要ではありません。少しの貯金、たくさ んの貯金、怪我の言葉はありません。ただ一緒に得るだけです。
ช่วงที่เราเริ่มออมจริงจัง สิ่งที่ช่วยที่สุดไม่ใช่ “หาเงินเพิ่ม” แต่คือการตัดสินใจใช้เงินให้เป็น โดยเฉพาะการแยก Need vs Want เพราะพอแยกออก เราจะรู้เลยว่าเงินส่วนไหนควรเก็บ และส่วนไหนค่อยให้รางวัลตัวเอง วิธีที่เราทำง่ายมาก: ก่อนซื้อของทุกครั้ง เราจะถามตัวเอง 3 ข้อ 1) ถ้าไม่ซื้อวันนี้ ชีวิต/งานพังไหม? 2) ของนี้ช่วยให้ทำงานหรือใช้ชีวิตจำเป็นได้ดีขึ้นจริงไหม? 3) ซื้อแล้วต้องไปตัดเงินค่าอะไรที่จำเป็นกว่าไหม (เช่น ค่าเช่า/ค่าน้ำไฟ/หนี้) พอโยงกับตัวอย่างที่คนชอบถามกันเรื่อง “ข้อใดเป็นการซื้อโดยพิจารณาความจำเป็น (need) เป็นหลัก” เรามองแบบนี้ค่ะ - เอาเงินเก็บไปซื้อคอมพิวเตอร์เพื่อใช้ทำงาน: ถ้าจำเป็นต่อการทำงานและสร้างรายได้ อันนี้เข้าข่าย Need มากๆ (เป็นการลงทุนให้ทำงานได้) - เอาเงินจากพาร์ทไทม์ไปซื้อลิปสติกสีใหม่เพื่อสะสม: โดยทั่วไปคือ Want เพราะไม่ได้กระทบการใช้ชีวิตจำเป็น แต่ก็ไม่ผิดนะ แค่ควร “ตั้งงบความสุข” ให้ชัด - แบ่งเงินเดือนส่วนหนึ่งไปผ่อนบ้านทุกเดือน: อันนี้คือ Need/ภาระจำเป็น เพราะเป็นค่าใช้จ่ายผูกพันที่มีผลต่อความมั่นคง ทริคของเราคือให้ “Need มาก่อน แล้วค่อย Want” ซึ่งสอดคล้องกับแนว #ออมก่อนใช้ทีหลัง เลย พอได้เงินมา เราจะแยกออมทันทีลงสมุดออม แยกตามแบงค์ 50, 100, 500 และ 1000 แบบเล่มละ 100 ใบ เวลาได้แบงค์ไหนมาก็เสียบเก็บเลย มันเหมือนเกมเล็กๆ ทำให้สนุกและหยุดมือจากการซื้อจุกจิกได้ดีมาก อีกอย่างที่ช่วยคือทำกติกาให้ตัวเอง: ถ้าวันไหนเผลอซื้อของที่เป็น Want เกินงบ ให้ “ชดเชย” ด้วยการออมเพิ่ม 1 ช่องในสมุดออมวันถัดไป (เช่น เพิ่มแบงค์ 50 หรือ 100) ทำให้เรารู้สึกคุมเกมได้ ไม่หลุดยาว สุดท้าย เราว่าการออมไม่ต้องเริ่มใหญ่ แค่เริ่มสม่ำเสมอ พอเห็นธนบัตร 50/100/500/1000 ค่อยๆ เต็มเล่ม มันภูมิใจมาก และช่วยย้ำกับตัวเองว่าเราแข่งกับใจตัวเองจริงๆ
