การปรับขึ้นค่าแรงขั้นต่ำให้เป็น 400 บาทต่อวันในกรุงเทพฯ นั้นได้รับการตอบรับทั้งในแง่ของการช่วยบรรเทาภาระค่าครองชีพของแรงงานเมืองหลวงที่มีค่าครองชีพสูง แต่ยังมีความท้าทายสำคัญเกิดขึ้นจากสถานการณ์ที่กระทรวงแรงงานขาดรัฐมนตรีผู้รับผิดชอบเรื่องนี้โดยตรง ทำให้เรื่องการเสนอขึ้น ครม. เพื่ออนุมัติและบังคับใช้ค่าจ้างขั้นต่ำยังคงสะดุดอยู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภูมิภาคอื่น ๆ นอกเหนือจากกรุงเทพฯ การปรับค่าแรงจะมีผลเฉพาะกับกิจการโรงแรมและสถานบริการเท่านั้น ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างของนโยบายในแต่ละพื้นที่ตามความเหมาะสมของตลาดแรงงานและเศรษฐกิจท้องถิ่น ในทางปฏิบัติ หากการเลื่อนการบังคับใช้นี้เกิดขึ้นจริง อาจทำให้แรงงานในกรุงเทพฯ ต้องเผชิญกับความล่าช้าในการได้รับสิทธิประโยชน์จากการขึ้นค่าแรง ส่งผลต่อความเป็นอยู่และกำลังซื้อของแรงงานกลุ่มนี้ ทั้งนี้ ฝ่ายที่เกี่ยวข้องจำเป็นต้องเร่งดำเนินการแต่งตั้งรัฐมนตรีและหาแนวทางเพื่อให้สามารถเสนอเรื่องต่อ ครม. ได้โดยเร็ว เพื่อไม่ให้เกิดผลกระทบด้านลบต่อแรงงานและเศรษฐกิจโดยรวม การติดตามและประเมินผลกระทบของการขึ้นค่าแรงขั้นต่ำนี้ในระยะสั้นและระยะยาวจะช่วยให้ภาครัฐและผู้มีส่วนได้ส่วนเสียสามารถปรับกลยุทธ์นโยบายแรงงานและเศรษฐกิจได้อย่างเหมาะสม ทั้งการสร้างสมดุลระหว่างแรงงานและนายจ้าง และการรักษาเสถียรภาพของตลาดแรงงาน