ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ความสัมพันธ์ระหว่างไทยและกัมพูชาด้านเขตแดนได้มีความซับซ้อนและมีความละเอียดอ่อนที่ต้องการกลไกเจรจาร่วมเพื่อแก้ไขปัญหาอย่างสันติ การประชุมคณะกรรมาธิการเขตแดนร่วมไทย-กัมพูชา หรือ JBC จึงเป็นพื้นที่สำคัญที่จะเปิดโอกาสให้ทั้งสองฝ่ายได้พูดคุยและแลกเปลี่ยนข้อมูลอย่างโปร่งใส โดยล่าสุดในการประชุมครั้งที่ 6 เมื่อเดือนมิถุนายน 2568 ที่กรุงพนมเปญ ทั้งสองฝ่ายได้ร่วมกันยืนยันว่าการหารือและการแก้ไขปัญหายังเน้นไปที่การใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่ เช่น LiDAR ซึ่งช่วยให้การสำรวจและการกำหนดหลักเขตเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและแม่นยำมากขึ้น ซึ่งเป็นการพัฒนาที่สำคัญต่อการแก้ไขปัญหาที่คั่งค้างมานาน เรื่องแผนที่มาตราส่วน 1:200,000 ที่กัมพูชาระบุว่าเป็นแนวทางหารือนั้น ฝ่ายไทยได้ปฏิเสธอย่างชัดเจน โดยยืนยันว่าปัจจุบันยังไม่มีการพบว่ามีการหยิบยกแผนที่ดังกล่าวมาหารือแต่อย่างใด ส่วนกรณีข้อพิพาท 4 พื้นที่ที่กัมพูชาอ้างว่าได้ยื่นฟ้องต่อศาลโลก (ICJ) ฝ่ายไทยก็ได้ออกมายืนยันว่าข่าวดังกล่าวไม่เป็นความจริงและไม่มีความเคลื่อนไหวในการดำเนินการเรื่องนี้ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการใช้กลไก JBC ในการแก้ไขปัญหาบนพื้นฐานของความเป็นมิตร และหลีกเลี่ยงการใช้ช่องทางทางกฎหมายระหว่างประเทศ ที่อาจซับซ้อนและทำให้สถานการณ์ตรึงเครียดขึ้น นอกจากนี้ ไทยยังย้ำถึงความสำคัญของบันทึกความเข้าใจ (MOU) ปี 2543 ที่ทั้งสองฝ่ายตกลงร่วมกันว่าต้องไม่รุกล้ำพื้นที่ของกันและกัน และไม่ปลุกความขัดแย้งขึ้นใหม่ ซึ่งถือเป็นรากฐานในการรักษาความสงบและความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างสองประเทศ มีรายงานว่าไทยเตรียมเป็นเจ้าภาพจัดประชุม JBC ครั้งต่อไปในเดือนกันยายนนี้ เพื่อสานต่อความร่วมมือและแก้ไขปัญหาเขตแดนอย่างสันติและยั่งยืน การประชุมครั้งนี้จะเป็นก้าวสำคัญในการสะท้อนให้เห็นถึงความตั้งใจของทั้งสองประเทศในการทำงานร่วมกันบนพื้นฐานของความไว้วางใจและความเคารพซึ่งกันและกัน โดยรวมแล้ว เหตุการณ์ล่าสุดนี้แสดงให้เห็นถึงการรักษาความสงบและการเจรจาระหว่างไทยและกัมพูชาในประเด็นชายแดนที่เคยเป็นประเด็นความขัดแย้งมาอย่างยาวนาน และยังแสดงให้เห็นว่าการใช้เทคโนโลยีและกลไกทางการทูตมีบทบาทสำคัญในการช่วยกันแก้ไขปัญหา โดยที่ทั้งสองฝ่ายต่างพยายามเดินหน้าสู่การแก้ไขปัญหาอย่างเป็นระบบและยั่งยืน ซึ่งเป็นสิ่งที่ประชาชนทั้งสองประเทศต่างเฝ้ารอคอยให้เกิดขึ้นอย่างมีสันติภาพและความมั่นคงในระยะยาว