จากประสบการณ์การติดตามเรื่องนี้ ผมคิดว่าเป็นสิ่งที่น่าสนใจมากที่ UNESCO เปิดโอกาสให้มีการขึ้นทะเบียนประเพณีที่มีลักษณะคล้ายคลึงกันในหลายประเทศได้ โดยเฉพาะประเพณีสงกรานต์ที่เป็นมรดกทางวัฒนธรรมอันสำคัญของไทยและกัมพูชา นอกจากจะเป็นการรักษาเอกลักษณ์ของแต่ละประเทศแล้ว ยังส่งเสริมการเรียนรู้และความเข้าใจกันในภูมิภาคอย่างลึกซึ้งขึ้นอีกด้วย ผมเองเคยเห็นงานเทศกาลสงกรานต์ของทั้งสองประเทศที่ต่างมีเอกลักษณ์และความสวยงามเฉพาะตัว เช่น สงกรานต์ไทยที่เน้นประเพณีคารวะผู้เฒ่าผู้แก่ และสงกรานต์ชนัมทเมยที่มีกิจกรรมเฉพาะของชนเผ่าที่สืบทอดกันมายาวนาน การที่ไทยได้ขึ้นทะเบียนสงกรานต์กับ UNESCO ตั้งแต่ปี 2566 ทำให้รู้สึกภูมิใจในคุณค่าทางวัฒนธรรมของเรา และการที่กัมพูชากำลังจะเข้าสู่กระบวนการขึ้นทะเบียนประเพณีชนัมทเมยก็ถือว่าเป็นการสร้างความร่วมมือทางวัฒนธรรมระหว่างสองประเทศด้วยเช่นกัน หากมองในมุมของนักท่องเที่ยวและผู้ที่สนใจวัฒนธรรมต่างชาติ การได้เห็นความหลากหลายของประเพณีสงกรานต์ในแต่ละประเทศก็เป็นประสบการณ์ที่เพิ่มคุณค่าและความประทับใจมากขึ้น และยังช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจในพื้นที่ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับประเพณีนี้อีกด้วย ท้ายสุดผมขอแนะนำให้คนไทยเห็นคุณค่าของประเพณีดั้งเดิมอย่างต่อเนื่องและสนับสนุนการอนุรักษ์ชุดไทยที่กำลังจะได้รับการพิจารณาขึ้นทะเบียนด้วย เพื่อเสริมสร้างความภาคภูมิใจและส่งต่อมรดกวัฒนธรรมที่คู่ควรให้รุ่นต่อไปได้เรียนรู้และรักษาไว้ครับ