จากสถานการณ์ที่ชาวไร่อ้อยในสระแก้วต้องเผชิญกับความยากลำบาก ทั้งจากเหตุการณ์จรวดที่ยิงถล่มเข้ามาจากประเทศกัมพูชา และปัญหาขาดแคลนแรงงานพม่า-เขมรที่เคยช่วยกันเก็บเกี่ยว ทำให้เกษตรกรในพื้นที่ไม่สามารถดำเนินการเก็บเกี่ยวอ้อยได้ตามกำหนดเวลาที่ควรจะเป็น ผมเองเคยได้พูดคุยกับชาวไร่อ้อยที่นั่น หลายคนเล่าว่าความเสียหายในพื้นที่เป็นเรื่องใหญ่ เพราะนอกจากผลผลิตจะไม่สามารถเก็บเกี่ยวแล้ว ยังส่งผลต่อรายได้และความเป็นอยู่ของครอบครัวโดยตรง แรงงานที่ช่วยทำงานที่เคยมีอยู่มากก็หายไปเพราะความไม่มั่นคงและปัญหาความปลอดภัยในพื้นที่ นอกจากนี้ การล่าช้าในการจัดตั้งรัฐบาลก็ทำให้การช่วยเหลือจากภาครัฐยังไม่ชัดเจน ส่งผลให้ความหวังที่จะฟื้นฟูสภาพไร่ยังไม่เกิดขึ้นชัดเจน เสียงเรียกร้องขอเงินชดเชยไร่ละ 12,000 บาท จึงถือเป็นข้อเสนอที่สะท้อนความต้องการความช่วยเหลือที่เหมาะสมและเพียงพอ โดยชาวไร่อ้อยเห็นว่าจำนวนเงินนี้จะช่วยบรรเทาความเสียหายได้มากกว่านโยบายเดิมที่ให้เพียง 1,950 บาท ซึ่งหากไม่ได้รับการตอบสนองอย่างเหมาะสมแล้ว มีการได้ยินว่าจะมีการนัดชุมนุมใหญ่ในช่วงปลายเดือนมีนาคม เพื่อเรียกร้องความเป็นธรรมและความช่วยเหลือจากภาครัฐอย่างจริงจัง การดูแลชาวไร่อ้อยในพื้นที่ชายแดนนี้ไม่เพียงแต่ช่วยรักษาอุตสาหกรรมอ้อยที่สำคัญ แต่ยังมีผลต่อความมั่นคงทางเศรษฐกิจและสังคมของชุมชนในพื้นที่ รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างประเทศด้วย ดังนั้น การเร่งแก้ไขเรื่องแรงงาน การสร้างความมั่นคงในพื้นที่ และการสนับสนุนงบชดเชยอย่างเป็นรูปธรรมจึงจำเป็นอย่างยิ่ง เพื่อให้เกษตรกรได้กลับมามีกำลังใจและสามารถดำเนินกิจการเกษตรได้อย่างยั่งยืนต่อไป