จากข้อมูลสภาพัฒน์ที่เปิดเผยถึงสถานการณ์ติดเชื้อ HIV ในวัยเรียนไทยปี 2568 ที่มีผู้ติดเชื้อถึง 13,000 คน ซึ่งสูงเกินกว่าที่คาดการณ์ไว้ถึง 1.5 เท่า เป็นสัญญาณเตือนที่น่าเป็นห่วงในแง่ของสุขภาพเยาวชนไทย ที่สำคัญคือ กลุ่มวัยเรียนส่วนใหญ่มาจากช่วงอายุ 15-24 ปี และที่น่าสนใจคือเยาวชนเริ่มมีเพศสัมพันธ์ตั้งแต่อายุยังน้อย โดยอายุเฉลี่ยอยู่ที่ 12 ปี ซึ่งแสดงให้เห็นถึงช่องว่างและความจำเป็นในการให้ความรู้เรื่องเพศศึกษาอย่างถูกต้องและครอบคลุมตั้งแต่อายุยังน้อย ประสบการณ์ส่วนตัวที่ได้เจอกับเยาวชนหลายคนพบว่า สาเหตุหลักที่ทำให้เกิดการติดเชื้อคือ ความไม่รู้และความเข้าใจผิดเกี่ยวกับการใช้ถุงยางอนามัยและวิธีป้องกันเชื้อ HIV รวมไปถึงทักษะการป้องกันตัวที่ยังขาด พวกเขามักจะรู้สึกอายหรือไม่กล้าต่อรองการใช้ถุงยางอนามัยกับคู่นอน อีกทั้งบางคนยังเชื่อว่า HIV ไม่สามารถติดต่อได้หากดูภายนอกไม่เจ็บป่วย ทำให้ไม่ใส่ใจป้องกันตัวเองอย่างจริงจัง ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของสังคมที่ต้องการแก้ไขปัญหานี้ ผมคิดว่า การเปิดใจพูดคุยเรื่องเพศศึกษาและการติดเชื้อ HIV ในครอบครัว โรงเรียน และชุมชนเป็นสิ่งจำเป็น นอกจากนี้ ควรมีการสนับสนุนให้เยาวชนเข้าถึงถุงยางอนามัยฟรีและปลอดภัย พร้อมทั้งให้ความรู้เรื่องวิธีใช้ที่ถูกต้อง การส่งเสริมให้เยาวชนมีความรู้ความเข้าใจและความมั่นใจในการป้องกันตัวเองจะช่วยลดอัตราการติดเชื้อได้อย่างมีประสิทธิภาพ สุดท้ายนี้ การร่วมมือกันระหว่างหน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน และชุมชน รวมถึงการสื่อสารผ่านสื่อออนไลน์ที่เข้าถึงเยาวชน จะช่วยสร้างความตระหนักรู้และกำหนดนโยบายที่เหมาะสมในการป้องกันและควบคุมการระบาดของเชื้อ HIV ในกลุ่มวัยเรียนและวัยรุ่นของประเทศไทยอย่างยั่งยืน.