ในฐานะคนไทยที่รักและภูมิใจในประเพณีสงกรานต์ ผมเห็นว่าประเด็นเรื่องการขึ้นทะเบียนสงกรานต์ที่ไทยได้ดำเนินการมาก่อนแล้ว และกัมพูชาพยายามจะจดชื่อ ‘มหาสงกรานต์’ ในยูเนสโกนั้น ถือเป็นเรื่องละเอียดอ่อนและสำคัญมากสำหรับการปกป้องมรดกทางวัฒนธรรมของชาติเรา อย่างที่รู้กัน ประเพณีสงกรานต์เป็นประเพณีที่มีรากฐานลึกซึ้งในสังคมไทย โดยมีการสาดน้ำเพื่อความสุขและความเป็นสิริมงคล แต่ในขณะเดียวกัน กัมพูชาเองก็มีประเพณีคล้ายคลึงกันที่เรียกว่า ‘อโจลชนัมทเมย’ ซึ่งเป็นแบบฉบับวัฒนธรรมของเขา การที่กัมพูชาจะใช้ชื่อ ‘มหาสงกรานต์’ ในการจดทะเบียนอาจทำให้เกิดความสับสนและรู้สึกเหมือนเป็นการฉกฉวยวัฒนธรรมของไทยไป จากประสบการณ์ที่เคยศึกษาประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของไทยและประเทศเพื่อนบ้าน พบว่าการปกป้องมรดกทางวัฒนธรรมจำเป็นต้องมีการแลกเปลี่ยนข้อมูลอย่างชัดเจนและโปร่งใส และควรทำงานร่วมกับองค์การยูเนสโกเพื่อให้การขึ้นทะเบียนนั้นสะท้อนความจริงของแต่ละชาติอย่างถูกต้อง ดังนั้นในมุมมองของผม กระทรวงวัฒนธรรมไทยควรเร่งมือในการประสานงานกับองค์การยูเนสโก รวมถึงร่วมมือกับนักวิชาการทางวัฒนธรรมเพื่อทำการพิสูจน์และนำเสนอข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับประเพณีสงกรานต์ไทยอย่างละเอียด เพื่อรักษามรดกนี้ให้คงอยู่และไม่ถูกละเมิด อีกทั้งยังช่วยเสริมสร้างความภูมิใจและความเป็นหนึ่งเดียวกันในชาติไทยอีกด้วย ท้ายที่สุดแล้ว ประเพณีสงกรานต์ไม่เพียงแค่เป็นแค่เทศกาลสาดน้ำสนุกสนาน แต่มันยังมีความหมายและคุณค่าทางวัฒนธรรมที่ลึกซึ้ง ผมจึงเห็นด้วยอย่างยิ่งว่าควรมีการตรวจสอบและปกป้องอย่างจริงจัง เพื่อเป็นเกียรติและการันตีความเป็นเจ้าของของไทยในมรดกโลกนี้