ในฐานะผู้ที่ติดตามและมีส่วนร่วมในการศึกษาของประเทศไทย ดิฉันเข้าใจถึงความจำเป็นของการใช้หลักสูตรปี 2551 เป็นช่วงเวลาสำหรับการบริหารจัดการการเปลี่ยนผ่าน เพื่อปกป้องสิทธิของผู้เรียนเดิมที่ยังไม่จบการศึกษา ซึ่งถือเป็นการดูแลที่สำคัญอย่างมาก จากประสบการณ์ส่วนตัวในการศึกษาของเด็กๆ พบว่า แม้หนังสือเรียนจะใช้หลักสูตรเก่า แต่ก็ยังมีการปรับปรุงเนื้อหาอย่างต่อเนื่องในช่วงปี 2563-2565 เพื่อให้เนื้อหาทันสมัยและเหมาะสมกับผู้เรียน จึงไม่ควรตัดสินว่าเป็นหนังสือเรียนล้าสมัยอย่างเดียว นอกจากนี้ การตั้งคณะกรรมการประเมินมาตรฐานหนังสือเรียนที่มีผู้ทรงคุณวุฒิภายนอกเข้าร่วม แสดงให้เห็นถึงความพยายามในการพัฒนาคุณภาพการเรียนการสอนอย่างจริงจัง เพื่อตอบสนองต่อหลักสูตรใหม่ปี 2567 ที่จะเกิดขึ้น โดยเน้นการพัฒนาสื่อดิจิทัลควบคู่ไปด้วย ถือเป็นก้าวที่ดีในการยกระดับการศึกษาให้ทันสมัยและเข้าถึงง่ายขึ้น จากการพูดคุยกับผู้ปกครองหลายท่านก็มีความเห็นคล้ายกันว่า การเปลี่ยนแปลงหลักสูตรไม่ควรทำแบบเร่งรีบจนทำให้เกิดความเสียหายต่อผู้เรียนเดิมและความสับสนในการเรียนรู้ ดังนั้น การใช้หลักสูตรปี 51 ช่วงวิกฤติการเปลี่ยนผ่านเป็นตัวเลือกที่เหมาะสม เพื่อรักษาสิทธิ์ผู้เรียนพร้อมเตรียมความพร้อมสำหรับหลักสูตรใหม่ในอนาคต ถือเป็นวิธีที่สมเหตุสมผลและรอบคอบจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง