จากประสบการณ์ที่ได้เฝ้าสังเกตเด็กที่นอนกรน จะเห็นได้ว่าหลายครอบครัวมักมองข้ามอาการนี้ไปโดยไม่รู้ว่ากำลังส่งผลเสียต่อสุขภาพและพัฒนาการของลูกอย่างรุนแรง การนอนกรนทำให้เด็กนอนหลับไม่เต็มที่ ร่างกายได้รับออกซิเจนไม่เพียงพอ และส่งผลต่อการทำงานของหัวใจ รวมทั้งอาจทำให้เกิดภาวะความดันในปอดสูง เด็กที่นอนกรนเรื้อรังยังมีความเสี่ยงต่อภาวะสมาธิสั้น (ADHD) และพฤติกรรมซน ซึ่งส่งผลต่อการเรียนรู้และพัฒนาการทางสังคม นอกจากนี้ ยังอาจพบว่าเด็กมีอาการง่วงเหงาหาวนอนในเวลาปกติ ทำให้การเรียนในโรงเรียนไม่ได้ผลดีเท่าที่ควร การรักษานั้น ขึ้นอยู่กับความรุนแรงและอายุของเด็กในช่วงแรกแพทย์อาจเลือกวิธีการรักษาแบบไม่ผ่าตัด แต่หากลูกนอนกรนติดต่อกันมากกว่า 3 สัปดาห์ มีอาการหยุดหายใจ และอาการไม่ดีขึ้นหลังจากการรักษาสามเดือน ทางทีมแพทย์จะพิจารณาการผ่าตัดต่อมทอนซิลและต่อมอะดีนอยด์ ซึ่งเป็นสาเหตุหนึ่งของการอุดกั้นทางเดินหายใจ อย่างไรก็ตาม สำหรับเด็กอายุต่ำกว่า 6 ปี แพทย์มักจะไม่รีบผ่าตัด เพราะต่อมทอนซิลและต่อมอะดีนอยด์ยังมีประโยชน์สำหรับระบบภูมิคุ้มกันในเด็กเล็ก การเฝ้าสังเกตและรีบพาเด็กไปพบแพทย์เมื่อพบอาการนอนกรนอย่างต่อเนื่องสามารถช่วยป้องกันผลเสียที่คาดไม่ถึงและช่วยให้เด็กเจริญเติบโตอย่างมีสุขภาพดีได้อย่างเต็มที่