คิดถึงเสมอนะ

ในฐานะผู้ที่เคยได้ยินเรื่องราวของหมอพชรในวงการแพทย์ หลายครั้งที่การตัดสินใจย้ายกลับไปดูแลครอบครัวในกรุงเทพฯ แทนที่จะอยู่ทำงานที่โรงพยาบาลนราธิวาส นั้นสะท้อนถึงความสำคัญของการดูแลคนที่เรารักอย่างแท้จริง คำว่า "คิดถึงเสมอนะ" ไม่ใช่แค่คำพูดธรรมดา แต่เป็นความรู้สึกที่ลึกซึ้ง จากพี่ๆ และเพื่อนร่วมงานที่ศูนย์แพทยศาสตร์ ที่เคารพและชื่นชมฝีมือของหมอพชรอย่างสูง แม้การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้จะเป็นเรื่องที่มีทั้งความเสียดายและความหวังดี แต่ความผูกพันและความคิดถึงยังคงอยู่เสมอ ในบริบทของการศึกษานักศึกษาแพทย์ รุ่นที่ 5 ประจำปีการศึกษา 2567 มีการจัดพิธีปฐมนิเทศและพิธีเปิดปีการศึกษาในเดือนพฤษภาคม 2567 ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความต่อเนื่องของวงการแพทย์ที่ต้องการผลักดันให้เยาวชนรุ่นใหม่เติบโตและสืบทอดงานดูแลคนไข้ต่อไป การเป็นหมอศัลยกรรมไม่ใช่เรื่องง่าย ด้วยความรับผิดชอบที่สูงและความคาดหวังจากคนรอบข้าง แต่การเลือกกลับไปดูแลพ่อแม่คือการแสดงออกถึงความรักและหน้าที่ในครอบครัวที่สำคัญเช่นกัน ทำให้หมอพชรเป็นตัวอย่างที่ดีของคนทำงานสายแพทย์ที่ไม่ลืมรากฐานของตน จากประสบการณ์และการรับรู้ในวงการแพทย์ การย้ายงานหรือเปลี่ยนที่อยู่เพื่อครอบครัวเป็นเรื่องที่พบได้บ่อย แต่ในทุกครั้งก็มีเรื่องราวของความคิดถึง ความหวัง และกำลังใจที่ส่งต่อไปถึงกัน ทั้งนี้ทำให้เราคิดถึงคำพูดที่ว่า "มีพบก็ต้องมีจาก" และอยากให้น้องหมอโชคดีในเส้นทางใหม่ พร้อมทั้งหวังว่าวันหนึ่งเราจะได้พบกันอีกครั้ง