จากประสบการณ์ที่พบ ผู้ป่วยเด็กที่มีภาวะขาโก่งในวัยเด็กนั้น ควรได้รับการรักษาและแก้ไขก่อนอายุ 3 ปี เพราะในช่วงนี้กระดูกยังมีความยืดหยุ่นและการเจริญเติบโตช่วยให้การปรับแก้ทรงตัวได้ง่ายขึ้น หากปล่อยให้เกินช่วงนี้อาจเกิดภาวะแทรกซ้อนและความเสียหายต่อแผ่นการสร้างกระดูก หรือที่เรียกว่า physeal arrest ซึ่งจะทำให้เกิดความผิดรูปได้เรื้อรัง ในเคสนี้ ผู้ป่วยเคยรับการผ่าตัดแก้ไขขาโก่งตั้งแต่อายุ 4 ปี ซึ่งน่าเสียดายที่กลับมาเป็นซ้ำ เนื่องจากภาวะอ้วนที่เป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญ อ้วนทำให้เกิดแรงกดทับที่มากเกินไปบริเวณแผ่นเจริญกระดูก ส่งผลให้แผ่นนี้เสียหายและทำงานผิดปกติ ส่งผลให้เกิดขาโก่งซ้ำอีกครั้ง การผ่าตัดแก้ไขในรอบนี้จึงต้องมุ่งเน้นการคืนรูปทรงขาให้ตรง พร้อมกับการนำเยื่อเจริญที่เสียหายออก เพื่อให้กระดูกมีโอกาสฟื้นตัว และลดความเสี่ยงของ physealarrestในอนาคต อย่างไรก็ตาม การติดตามผลหลังผ่าตัดเป็นสิ่งจำเป็นมาก เพราะการฟื้นฟูจะต้องใช้เวลาและต้องควบคุมน้ำหนักตัวอย่างต่อเนื่อง หากน้ำหนักยังคงสูงอาจต้องรับการแก้ไขซ้ำ ดังนั้นการให้คำปรึกษาและสนับสนุนทางโภชนาการจึงสำคัญไม่แพ้การรักษาทางการแพทย์ สำหรับผู้ปกครองที่มีเด็กขาโก่ง ควรสังเกตอาการและปรึกษาแพทย์เพื่อรับคำแนะนำการรักษาที่เหมาะสมตามช่วงวัย เพื่อป้องกันภาวะแทรกซ้อนและลดความจำเป็นในการผ่าตัดซ้ำในอนาคต