: บางครั้ง…

คำว่า “พรุ่งนี้ไปไหนมา” สำหรับเรา มันไม่ใช่แค่ประโยคชวนคุยหลังเลิกงานหรือหลังกลับจากทริปนะ แต่เป็นคำถามที่ทำให้ย้อนมองชีวิตตัวเองว่า วันนี้เรา “ไปไหนมา” ในความหมายของความรู้สึก ช่วงหนึ่งเราเคยอยู่ในโหมดเร่งทุกอย่าง เร่งให้สำเร็จ เร่งให้ความสัมพันธ์ชัดเจน เร่งให้ชีวิตเข้าที่ พอไม่เป็นอย่างที่คิดก็ยิ่งกดดันตัวเอง แล้วมันแปลกมาก…ยิ่งฝืน ยิ่งเหมือนความสุขถอยห่างออกไปจริงๆ จนวันหนึ่งเราได้ลอง “หยุดรอแบบเกร็งๆ” เปลี่ยนเป็น “ใช้ชีวิตให้เต็มที่” แทน เช่น - เลิกเช็กมือถือถี่ๆ แล้วเอาเวลาไปเดินเล่น ออกกำลังกาย หรือจัดห้อง - ตั้งเป้าหมายเล็กๆ ที่ทำได้วันนี้ ไม่เอาแต่คิดถึงปลายทาง - ยอมรับว่าบางเรื่องยังไม่ต้องได้คำตอบเดี๋ยวนี้ พอเราทำแบบนี้ ใจมันนิ่งขึ้น เหมือนถนนยามเย็นที่มีไฟถนนเรียงกันไปเรื่อยๆ ไม่ต้องรีบขับแซงใคร แค่มองทางตรงหน้าให้ดี แล้วขับไปตามจังหวะของตัวเอง สิ่งที่เราได้คือ “พื้นที่ว่าง” ในใจ พอมีพื้นที่ว่างนี่แหละ สิ่งดีๆ ถึงค่อยๆ เดินเข้ามา บางครั้งมาในรูปโอกาสงาน บางครั้งมาในรูปคนที่คุยแล้วสบายใจ หรือบางครั้งแค่ตื่นมาแล้วรู้สึกเบาขึ้นก็ถือว่าดีมากแล้ว ถ้าตอนนี้คุณกำลังรู้สึกว่าเหนื่อยแต่ไหวอยู่ ลองถามตัวเองเบาๆ ว่า วันนี้เราอยากให้พรุ่งนี้เป็นยังไง แล้วทำเรื่องเล็กที่สุดที่พาเราไปทางนั้น 1 อย่างก็พอ ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องรอ แค่ค่อยๆ ไปตามเวลา เดี๋ยวมันจะมาในเวลาที่เหมาะสมจริงๆ