The penguin 🐧

ใครเป็นสายสะสม “ตุ๊กตาเพนกวิน” เหมือนกัน บอกเลยว่าพอได้ไปพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำไคยูกังแล้วจะโดนตกง่ายมาก โดยเฉพาะโซนของที่ระลึกที่มีเพนกวิ้นหลายแบบให้เลือก ฉันเจอตัวที่เรียกได้ว่า “กวิ้นสายพันธุ์ที่วุ่นวายสุด” คือหน้าตากวนๆ น่ารักแบบตั้งใจทำให้ฮา เห็นแล้วหยิบขึ้นมาแล้ววางไม่ลงจริงๆ ทริคเล็กๆ ตอนเลือกตุ๊กตาเพนกวินของฉันคือ ลองดู 3 อย่างนี้ก่อน 1) เนื้อผ้าและขน: ถ้าชอบกอดหรือวางบนเตียง ให้เลือกที่ขนนุ่มและไม่ร่วงง่าย (ลองลูบย้อนขนเบาๆ จะรู้เลยว่าฟูไหม) 2) ทรงและการยืน/นั่ง: บางตัวน่ารักตอนวาง แต่พอถือแล้วหัวทิ่มหรือเอียง ลองจับเช็กบาลานซ์นิดนึง 3) รายละเอียดหน้า: เพนกวิ้นบางคอลเลกชันจะมีหน้าทะเล้น/ตาเหลือก/ปากจุ๋ม ซึ่งนี่แหละเสน่ห์ของความ “วุ่นวาย” เลือกตัวที่ถูกชะตาที่สุดไปเลย ถ้าตั้งใจซื้อเป็นของฝาก ฉันแนะนำให้ดูไซซ์กลางๆ เพราะพกง่าย ใส่กระเป๋าเดินทางไม่กินที่ และยังถ่ายรูปออกมาน่ารัก เวลาเลือกให้คนอื่น ฉันจะเลือกหน้าที่ดูเป็นมิตรหน่อย แต่ถ้าซื้อให้ตัวเอง…จัดแบบกวนๆ ไปเลย จะได้เป็นซิกเนเจอร์ของทริป อีกอย่างที่ช่วยให้คุ้มคือ ถ่ายรูปคู่กับโซนเพนกวิ้นในพิพิธภัณฑ์ก่อนกลับ บางมุมแสงดีมาก ทำให้ตุ๊กตาดูมีเรื่องราวมากขึ้น เหมือนพากลับบ้านจริงๆ แล้วพอกลับถึงที่พักก็แนะนำให้เก็บใส่ถุงหรือปลอกหมอนกันฝุ่น โดยเฉพาะถ้าขนฟูๆ จะได้ไม่หมองง่าย ส่วนคำว่า “unsleep ไฟล์สแกน 36” ถ้าใครค้นหาแล้วหลงเข้ามา ฉันขอแชร์แบบตรงๆ ว่าในโพสต์นี้เป็นรีวิวฟีลเที่ยว+ของฝากน่ารักๆ มากกว่า ไม่ได้เกี่ยวกับไฟล์สแกนหรือไฟล์งานใดๆ แต่ถ้าคุณกำลังมองหาของสะสมธีมเพนกวิ้นที่น่ารักแบบแปลกตา โพสต์นี้น่าจะช่วยให้ตัดสินใจได้ว่าไปแล้วควรเผื่อเวลาช้อปของที่ระลึกนิดนึง เพราะโอกาสโดน “ไอ้ต้าวเพนกวิ้น” ตกมีสูงมากค่ะ