จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ได้พูดคุยและดูแลผู้ป่วยในไอซียู พบว่าสถานการณ์การใส่ท่อช่วยหายใจมักถูกมองว่าเป็นเกณฑ์ชี้วัดความรุนแรงของโรคอย่างหนึ่ง โอกาสรอดชีวิตจึงขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย เช่น สภาพร่างกายก่อนใส่ท่อช่วยหายใจ สาเหตุที่จำเป็นต้องใส่ รวมถึงการตอบสนองต่อการรักษาต่างๆ การใส่ท่อช่วยหายใจในผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายหรือในระยะท้ายของชีวิต มักมีโอกาสรอดที่ต่ำกว่า เนื่องจากโรคหลักทำให้ร่างกายอ่อนแอมากแล้ว และอาจเกิดภาวะแทรกซ้อนจากการช่วยหายใจ เช่น การติดเชื้อในทางเดินหายใจ หรือความเสียหายของปอด อย่างไรก็ตาม ในบางกรณี การใส่ท่อช่วยหายใจอาจช่วยประคับประคองให้ผู้ป่วยมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นในช่วงเวลาสั้นๆ และช่วยบรรเทาอาการเหนื่อยหอบได้ นอกจากนี้ การดูแลแบบประคับประคอง (palliative care) จะมุ่งเน้นการดูแลครบถ้วนทั้งกาย ใจ และจิตวิญญาณ เพื่อให้ผู้ป่วยและครอบครัวรับมือกับสถานการณ์ได้อย่างเหมาะสม ดังนั้น การตัดสินใจใส่ท่อช่วยหายใจควรเป็นการตัดสินใจร่วมกันระหว่างทีมแพทย์ ผู้ป่วย และครอบครัว เพื่อพิจารณาถึงประโยชน์ ความเสี่ยง และคุณภาพชีวิตที่ต้องการสำหรับผู้ป่วยแต่ละราย