จำเป็นไหม? เขียนฉากอีโรติก…ต้องดูหนังเอ็กซ์ติดเรทเพื่อให้เกิดจิ้น
อ่า…นักเขียนบางท่านอาจมีปัญหาเรื่องการเขียนบรรยายฉากรักอีโรติก เพราะบางครั้งอาจเกรงว่า ‘การกอดจูบ’ ของตัวพระนางอาจไม่ตอบโจทย์นักอ่านที่คาดหวังความตื่นเต้น เร้าใจ หรืออยากอ่านฉากใหม่ๆ ที่ไม่เคยพบเห็นที่ไหนมาก่อน
ไอ้เราก็ไม่ใช่ ผกก.หนังบู้ล้างผลาญ(บนเตียง)เสียด้วย แล้วก็ไม่ได้ทำอาชีพตรงสายถึงจะเคยได้รับ ประสบการณ์อีโรติกแปลกใหม่ที่จะหยิบยกเอามาใช้บรรยายฉากให้นักอ่านได้ตื่นเต้นกัน
คำถามคือ แล้วการดูฉากรักผู้ใหญ่ หรือดูหนังเอ็กซ์ จำเป็นมากไหมสำหรับนักเขียนนิยาย?
จินตนาการของเรามันไปไม่ถึงจริงเหรอ?
หรือว่าเราจินตนาการถึงความคาดหวังของนักอ่านกันแน่ที่ทำให้เราคิดไปเองว่าเรายังเขียนมันได้ไม่ดีพอ และการเสพสื่อเหล่านั้นอาจเพิ่มขีดจำกัดจินตนาการของเราได้?
โดยส่วนตัวแล้วของเราไม่จำเป็นค่ะ เราไม่ได้เสพสื่อเว็บพอน วิดีโอรักผู้ใหญ่หรืออะไรก็ตามบลาๆๆ เพื่อต้องสร้างจินตนาการขั้นนั้น (มากสุดอาจแค่ดูซีรีส์ หรือดูหนังมากกว่า) อาจเป็นเพราะ…
1. เราเขียนงานน้อยเรื่อง เลยไม่อยากได้ฉากอะไรที่มันจะต้องสร้างความตื่นเต้น เร้าใจ แปลกใหม่ให้นักอ่านมากนัก
2. ในงาน เขียนนิยายเรามีฉากอีโรติกค่ะ (แบบโจ๋งครึ่มก็มี) แต่บริบทโดยรวมในนิยายเราไม่เน้นขายฉากที่ต้องการความวาบหวามเร้าใจแปลกใหม่มากนัก
แต่!!! แต่ถ้าสักวันเราแหวกแนวมาเขียนนิยายแบบ PWP (Porn without plot) หรือเรามีงานเขียนนิยาย 20-30 เรื่อง แต่ละเรื่องต้องมีตัวละครในหลากหลายอาชีพ หลากหลายคาแร็คเตอร์ นิสัย การแสดงออกเรื่อง Sexual มันอาจต้องสัมพันธ์กับตัวละครเพื่อให้คนดูเข้าถึงอารมณ์และบทบาทมากยิ่งขึ้น
ถึงวันนั้นเรา อาจตอบว่า ‘จำเป็น’ ที่ต้องเสพสื่อเหล่านี้เพื่อเปิดประสบการณ์ทำให้เขียนงานออกมาได้ลื่นไหลก็ได้ค่ะ(มั้งนะ😉)
เราเชื่อเสมอว่า งานเขียนที่มีความเป็นตัวตน การบอกเล่าเรื่องราวในแบบของเรา สำนวนการเขียนหรือใดๆ ก็ตามบลาๆๆ จะดึงดูดนักอ่านที่ชื่นชอบงานในแบบเดียวกันให้มาหาเราเอง (ถึงทุกวันนี้มันจะดึงดูดน้อยมากกกกกก็เถอะ🤣)
แล้วคุณล่ะเป็นนักเขียนสายไหน มีวิธีการพัฒนางานเขียนตัวเองยังไงบ้าง คอมเม้นท์แสดงความคิดเห็นแลกเปลี่ยนแนวคิดกันเข้ามาได้นะคะ
สุดท้ายนี้เราขอชื่นชมผู้สร้างสรรค์ผลงานทุกท่านนะคะ (on behalf of reader and writer)
#DuangIntr #ดวงอินทร #30วันให้ฉันค้นหัวใจเธอ #พ่ายรักหัวใจทมิฬ #พรากรักลูกหนี้ไร้เสียง(เร็วๆนี้)